ว่าเจี้ยนเฉิน ดังนั้นเขาจึงสัมผัสได้ชัดเจนกว่า“โม่เทียนหยุนเคยทำหลายสิ่งหลายอย่างเพื่อสร้างสถานที่ที่ชั่วร้าย ทำไมเขาถึงทำเช่นนี้ ? เพื่อเป็นการปลูกผลไม้เซียนหรือ ? มันคุ้มหรือไม่ที่จะใช้ศพของจอมยุทธ์จำนวนมากเพื่อผลไม้สักผล ? เฮยยู่บ่นพึมพำ เขารู้สึกหงุดหงิด ในที่สุดเขาก็เข้าใจความน่ากลัวของสถานที่แห่งนี้หลังจากที่ได้เห็นด้วยตนเอง“ปราณหยินและความขุ่นเคืองปรากฏอยู่ที่นี่ในระดับที่น่ากลัว มันสามารถห่อหุ้มดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ และส่งผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมเช่นกัน ทำไมโม่เทียนหยุนถึงทำเช่นนี้ ? นี่เป็นความสามารถที่เหนือกว่าเซียนจักรพรรดิหรือ ? ข้ารู้สึกได้ถึงพลังที่สั่นสะเทือนอันรุนแรงของค่ายกล ค่ายกลนี้สามารถต้านทานการโจมตีจากเซียนจักรพรรดิได้สบาย ๆ น่าจะมีเพียงคนที่ปราบเซียนจักรพรรดิได้เท่านั้นที่สามารถผ่านไปได้” เฮยยู่กล่าวด้วยเสียงแหบห้าวทั้งสามคนยังคงอยู่ข้างนอกชั่วครู่หนึ่ง หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินจึงกล่าวว่า “เถี่ยต้า, ผู้อาวุโสเฮยยู่ เข้าไปข้างในและตรวจสอบวิญญาณแค้นเหล่านี้กันเถอะ มาดูกันว่ามันจะน่ากลัวแค่ไหนกัน”เจี้ยนเฉินเดินไปที่ค่ายกลขนาดใหญ่พร้อมกับ เถี่ยต้า และเฮยยู่ ดูเหมือนว่าค่ายกลรอบ ๆ รังมรณะจะมีอยู่เพื่อดักจับสิ่งมีชีวิตที่อยู่ภายใน มันไม่สามารถหยุดบุคคลภายนอกได้ เป็นผลให้ทั้งสามคนผ่านไปอย่างราบรื่นและเข้าสู่รังมรณะทันทีที่พวกเขาก้าวเข้าไป พวกเขาก็รู้สึกเย็นชา. ปราณหยิน
