กไปก่อน”การเข้าใจวิธีการเข้าไปในค่ายกลไม่ใช่สิ่งที่สามารถทำให้สำเร็จได้ในเวลาอันสั้น ตอนนี้พวกเขาไม่มีเวลามาก ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถศึกษาค่ายกลได้อย่างค่อยเป็นค่อยไปพวกเขาเริ่มถอยทันที พวกเขาต้องการออกจากค่ายกล มิฉะนั้นสัตว์อสูรทั้งหมดจะเห็นพวกเขาเมื่อค่ายกลกลับมามั่นคงอีกครั้ง ณ จุดนั้นคงจะมีเพียงความตายสำหรับพวกเขาขณะที่พวกเขาวิ่งกลับ ทุกคนได้รับบาดเจ็บ แม้แต่เจี้ยนเฉินก็ถูกกระแทกเช่นกัน แขนซ้ายของเขาถูกกรงเล็บข่วนจนเปื้อนเลือดเมื่อชายอาวุโสทั้งสี่กลับไปถึงค่ายกลชั้นแรก ใบหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปอีกครั้ง อาต้าร้องออกมา “ตอนนี้เรากำลังมีปัญหาใหญ่ ! ค่ายกลเปลี่ยนไปจากการโจมตีของสัตว์ร้าย เราออกไปไม่ได้”อะไรนะ ! อาเอ้อและคนอื่น ๆ ต่างตกใจ ดวงตาของพวกเขามีแต่ความสิ้นหวัง พวกเขาทุกคนตระหนักถึงปัญหา พวกเขาถูกขังอยู่ที่นั่นพร้อมกับกลุ่มสัตว์อสูรดุร้ายที่น่ากลัว และสัตว์อสูรดุร้ายจะไม่ยอมปล่อยพวกเขาไปแน่นอนในขณะนี้ค่ายกลค่อย ๆ เริ่มทรงตัว มิติที่บิดเบี้ยวฟื้นตัวอย่างรวดเร็วและความพร่าเลือนหายไปอย่างช้า ๆ” เราไม่มีเวลาแล้ว เราต้องตายแน่ถ้าเราออกไปไม่ได้” อาซื่อตะโกนด้วยความหวาดกลัวตอนนี้พวกเขาทั้งสี่คนหวาดกลัวอย่างที่สุด ทุกคนสูญเสียความสงบยกเว้นเจี้ยนเฉิน“บางทีนี่อาจจะใช้ได้” เจี้ยนเฉินกล่าว หลังจากนั้นเขาก็ปล่อยเสือขาวออกจากวัตถุเซียนและกล่าวว่า “เสี่ยวไป๋ พาเราออกไปจากที่นี่เร็วเข้า”
