ิทเหมือนดั่งผีเจี้ยนเฉินหันกลับมามองทั้งสี่อย่างสงบ เขาถามอย่างเยือกเย็น “ทำไมถึงตามข้ามา ? “ชายอาวุโสทั้งสี่ไม่ตอบสนอง พวกเขาจ้องมองเขาอย่างสงบและหลังจากนั้นสักครู่ก็มีคนพูดว่า “ท่าน ดูเหมือนว่าท่านเพิ่งมาถึงอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์เพื่อการค้นหาน้ำ”“แล้วถ้าเป็นอย่างนั้นจะมีอะไรหรือ ? ” เจี้ยนเฉินยังคงมีสีหน้าเฉยเมย“ท่าน เราอาจร่วมมือกันได้หากท่านต้องการน้ำมากกว่านี้” ชายอาวุโสกล่าวต่อ“ร่วมมือกันรึ ? เจ้าเห็นร่องรอยของน้ำอีกหรือ ? ” ดวงตาของเจี้ยนเฉินเป็นประกายและความสนใจของเขาก็พองโตในทันที.“เราไม่ได้เห็นร่องรอยอื่น แต่เรารู้แหล่งน้ำ” ชายอาวุโสกล่าวอะไรนะ ? แหล่งที่มาของน้ำศักดิ์สิทธิ์รึ ? ” เจี้ยนเฉินตกใจ เขาไม่สามารถรักษาความสงบไว้ได้อีกต่อไป “บอกข้าหน่อยว่าแหล่งที่มานั้นเป็นอย่างไร”“เมื่อหลายปีก่อน เราเคยเข้าไปในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ชั้นลึกและได้เห็นทะเลสาบที่อาบแสงรุ้งจากระยะไกล น้ำศักดิ์สิทธิ์ของโลกหลั่งไหลออกมาอย่างไม่สิ้นสุดจากส่วนกลางและส่วนใหญ่ก็ตกลงสู่ทะเลสาบ มีเพียงเล็กน้อยเท่านั้นที่ลอยอยู่เหนือทะเลสาบ ลอยไปอย่างไร้จุดหมายผ่านไปทั่วอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์” ชายอาวุโสกล่าว เขาไม่ได้ให้ข้อมูลว่าทะเลสาบอยู่ที่ไหน“ทะเลสาบที่ส่องแสงสีรุ้ง นั่น – นั่นคือทะเลวิญญาณ ? ” เจี้ยนเฉินสั่นสะเทือนอย่างมาก ตามที่พวกเขาพูดมันเป็นไปได้อย่างยิ่งที่พวกเขาได้เห็นทะเลแห่งวิญญาณ เมื่อเขาพบทะเลวิญญาณ
