น้าของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาพูดว่า “มันมาหาข้า ข้าไม่เคยคิดเลยว่ามันจะหาข้าเจอ ไปกันเถอะ เจี้ยนเฉินและชายอาวุโสทั้งสี่รีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว พวกเขาเร่งความเร็วถึงขีดสุดที่จะทำได้“ลิงเป็นหนึ่งในสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังที่สุดในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ มันอยู่ที่ระดับ 16 ดาวและมีพลังที่น่าสะพรึงกลัวอย่างมาก แต่โชคดีที่ความเร็วนั้นเป็นจุดอ่อนของมัน ไม่อย่างนั้นเราจะมีปัญหาที่ยุ่งยากมาก” อาต้าพูดด้วยน้ำเสียงลึก ความกลัวปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา เขาเข้าใจสถานการณ์ของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์เป็นอย่างดีอย่างไรก็ตามพื้นดินที่อยู่ห่างไกลก็เริ่มสั่นไหวอีกครั้งโดยไม่ได้ทิ้งช่วงห่างมากนัก ลิงตัวมหึมาได้ไล่ตามมาอีกครั้งพวกเขาทั้งห้าเริ่มวิ่งหนีอีกครั้งโดยพยายามสลัดลิงยักษ์ออกไปคราวนี้พวกเขาหยุดหลังจากวิ่งไปเป็นร้อยกิโลเมตร อาซื่ออดไม่ได้ที่จะถามว่า “หยางยู่เทียน เจ้าไปทำอะไรให้มันโกรธ ? ทำไมมันถึงตามติดเจ้าไม่ยอมปล่อยเจ้าไป” ทั้งสี่มองเจี้ยนเฉิน พวกเขารู้สึกว่าตกเป็นเหยื่อ พวกเขาไม่ได้ทำอะไรเลย แต่พวกเขาก็ต้องทนทุกข์ไปพร้อมกับเจี้ยนเฉินและต้องเผชิญกับการไล่ล่าของลิงที่น่ากลัว“ก่อนที่พวกเจ้าจะเริ่มต่อสู้แย่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ ข้าก็พาลูกลิงหนีไป ลูกของพวกมันคงกลับไปหาพวกมันแล้ว ข้าแค่ไม่คิดว่าเจ้าลิงจะไม่พอใจและจะไล่ตามข้าอีก” เจี้ยนเฉินตอบชายอาวุโสสี่คนมองหน้ากัน พวกเขาโทษเจี้ยนเฉินที่พาลูกลิงออกไปอย่า
