้วยตาตัวเอง“ทำไมพวกเจ้าสองคนถึงมีแผล ? ” เจี้ยนเฉินหันไปถาม“มันมาจากการต่อสู้” ใบหน้าของโชวชูหยุนและลุยจุนค่อนข้างแดง พวกเขารู้สึกเขินอายเจี้ยนเฉินไม่ได้เจาะลึกเรื่องนี้ เขาหันไปหาชายอาวุโสสี่คนด้วยแววตาอันโหดเหี้ยม“เรานำน้ำมาจากนิโคลัส ถ้าเราไม่หยุดเขา เขาอาจจะกลืนมันไปนานแล้ว” ชายอาวุโสผู้ถือน้ำศักดิ์สิทธิ์ของโลกกล่าว หลังจากนั้นเขาก็โยนขวดหยกให้เจี้ยนเฉินโดยไม่ลังเลเจี้ยนเฉินรับขวดหยกและจ้องมองกระบี่โลหะที่ชายอาวุโสใช้ แสงแวบวับกระพริบผ่านดวงตาของเขาในขณะที่เขารื้อความทรงจำ หลังจากนั้นเขาเปิดฝาขวดเพื่อตรวจสอบและพบว่าน้ำยังคงเหมือนเดิมเจี้ยนเฉินวางขวดก่อนออกคำสั่งกับโชวชูหยุนว่า “เรียกโชวหลินและคนอื่น ๆ มา เรากำลังจะออกเดินทางโชวชูหยุนไปหาโชวหลินและคนอื่น ๆ ทันที เซียนสวรรค์ฉลาดมาก ทันทีที่พวกเขาสังเกตเห็นว่ามีอะไรผิดปกติกับสถานการณ์ พวกเขาก็หนีไป 20 กิโลเมตร พวกเขาหลีกเลี่ยงผลกระทบจากการต่อสู้ทั้งหมดและกลับมาพร้อมกับโชวชูหยุนโดยที่พวกเขาไม่ได้รับบาดเจ็บในขณะที่โชวชูหยุนออกไปรับพวกเขา ลุยจุนใช้เวลาครู่หนึ่งเพื่อตรวจดูซากทั้งหมดของสัตว์อสูร ในที่สุดเขาก็พบหินฟ้าสะเทือนสองสามชิ้นและได้ตามเก็บแหวนมิติทั้งหมดของเซียนราชาที่ตกอยู่ในสนามรบ หลังจากนั้นเขาก็ส่งทั้งหมดไปให้กับเจี้ยนเฉินอย่างสุภาพเซียนราชาที่อยู่โดยรอบมองดูลุยจุนเก็บแหวนมิติด้วยความอิจฉา แม้ว่าพวกเขาจะอยากเข้าไปหยิบมันแต่พ
