โชวชูหยุนถามเจี้ยนเฉินไตร่ตรองเล็กน้อยและกล่าวว่า “ข้ามีแผนที่จะเบี่ยงความสนใจลิงทั้งสองให้ออกไป เมื่อข้าพาพวกมันไปไกล ให้รีบชิงน้ำให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้วรีบหนีออกไป”เจี้ยนเฉินดึงวัตถุเซียนออกมาหลังจากหารือแผนกับโชวชูหยุนและคนอื่น ๆ จากนั้นเขาก็ซ่อนตัวอยู่ในวัตถุเซียนและขุดดินเพื่อเข้าสู่สนามต่อสู้การต่อสู้ดำเนินไปชั่วระยะเวลาหนึ่ง แต่ในที่สุดสัตว์ทุกตัวก็ถูกลิงยักษ์ฆ่า เลือดย้อมพื้นจนเป็นสีแดง ลิงยักษ์วางยุทธภัณฑ์จักรพรรดิไว้บนไหล่ของมันขณะที่หมอบลง มันมองของเหลวขนาดเท่าเมล็ดถั่วด้านล่าง มันค่อย ๆ ขยายนิ้วหนาไปทางน้ำศักดิ์สิทธิ์ลิงตัวเมียที่อยู่ด้านหลังก็จ้องที่น้ำ ใบหน้าของมันเบ่งบานด้วยความสุข ในขณะที่ลิงตัวเล็กบนไหล่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร มันยังไม่พัฒนาความฉลาดในขณะนี้แสงสีทองปรากฏขึ้น เจี้ยนเฉินปรากฏตัวเงียบ ๆ หลังลิงตัวเมีย เขาจับลูกลิงด้วยความเร็วดุจสายฟ้าก่อนที่จะเตะไหล่ของลิงและทะยานตัวออกไป เขาวิ่งออกไปไกลโดยไม่หันกลับมามองขณะที่เขาทิ้งภาพติดตาเอาไว้ เขาใช้ทักษะมายาพริบตาถึงความเร็วสูงสุด.ในเวลาเดียวกันแสงสีทองพุ่งก็ออกมาจากพื้นดิน มันรีบวิ่งไปหาเจี้ยนเฉินและหายเข้าไปในหน้าผากของเขา.โฮก ! โฮก !ลิงทั้งสองโกรธแค้นทันทีที่ลูกของพวกมันถูกจับไป พวกมันไม่ได้ใส่ใจกับน้ำศักดิ์สิทธิ์อีกต่อไป มันไล่ตามเจี้ยนเฉินทันที
เจี้ยนเฉินติดตามโชวชูหยุนกับนักผจญภัยฟ้าคราม ขณะที่พวกเข
