างมาก” จือหยิงกล่าวเจี้ยนเฉินรู้ว่ามันไม่ใช่เวลาที่จะพยายามทำให้สัตว์อสูรกลืนสวรรค์เจ็ดสีเชื่อง เขาเดินทางมาไกลมากและอ้อมไปรอบ ๆ ดินแดนของมดทะยานฟ้า. หลังจากนั้นเขาก็พบสถานที่ที่ปลอดภัยที่จะปล่อยโชวชูหยุนและคนอื่นออกจากวัตถุเซียนบาดแผลของพวกเขาทั้งหมดได้หายสนิทแล้ว เจี้ยนเฉินได้สั่งให้วัตถุจิตวิญญาณรักษาบาดแผลของพวกเขา พวกเขาทุกคนจึงเต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา โชวหลินและเซียนสวรรค์คนอื่น ๆ ยังคงรู้สึกใจสั่น พวกเขายังไม่ฟื้นตัวจากอาการตื่นตระหนกโชวชูหยุนและลุยจุนต่างก็ขอบคุณเจี้ยนเฉิน พวกเขารู้ว่าถ้าไม่ใช่เพราะความช่วยเหลือของเจี้ยนเฉิน พวกเขาก็จะกลายเป็นซากศพแช่แข็ง“ผู้อาวุโสหยางยู่เทียน ที่ที่เราอยู่ก่อนหน้านี้คืออะไร ? ทำไมข้าถึงรู้สึกเหมือนมันเป็นอีกโลกหนึ่ง ? โลกนั้นเต็มไปด้วยพลังเซียนธาตุแสงบริสุทธิ์ซึ่งทำให้ข้าหายเป็นปกติภายในไม่กี่วินาที. มันช่างน่าอัศจรรย์” โชวหลินถามเจี้ยนเฉินขณะที่นางกอดแขนของเขา ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความอยากรู้“นั่นคือสมบัติ” เจี้ยนเฉินให้คำตอบง่าย ๆ และไม่ได้อธิบายถึงรายละเอียด หลังจากนั้นเขาก็ตามโชวชูหยุนซึ่งเขากำลังค้นหาน้ำศักดิ์สิทธิ์ของโลกทุกคนระมัดระวังตัวมากขึ้นหลังจากประสบการณ์การเผชิญหน้ากับมดทะยานฟ้า. พวกเขายังคงตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา,ไม่มีใครประมาทเหมือนก่อน.ภายในระยะเวลาสั้น ๆ กลุ่มของเจี้ยนเฉินเดินทางอยู่ในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์มาเป็นเวลา 7 วันแล้
