ันธุ์อย่างแน่นอน และสัตว์อสูรกลืนสวรรค์เจ็ดสีนั้นเป็นหนึ่งในราชาแห่งแมลง” ฉิงโซวอธิบายเห็นได้ชัดว่ามดทะยานฟ้ามีอาณาเขตของตนเอง ตอนนี้เจี้ยนเฉินจากดินแดนของพวกเขามา ฝูงมดก็แยกย้ายกันไปเจี้ยนเฉินมองดูสัตว์อสูรกลืนสวรรค์เจ็ดสีขนาดเท่ากำปั้นจากระยะไกล แสงแวบวาบส่องผ่านดวงตาของเขา” จือหยิง,ฉิงโซว ข้าจะทำให้สัตว์อสูรเชื่องได้อย่างไร ? ” เจี้ยนเฉินถามจือหยิงและฉิงโซวไม่ได้ตอบกลับทันที พวกเขายังคงนิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “เจ้าสัตว์อสูรกลืนสวรรค์เจ็ดสีนี้มีชีวิตอยู่มาเป็นเวลานานแล้ว ข้าสามารถรับรู้ได้ถึงจังหวะชีพจร มันมีสติปัญญาอยู่แล้ว ประกอบกับความจริงที่ว่าตอนนี้มันไม่ได้อ่อนแอไปกว่านายท่าน เช่นเดียวกับความภาคภูมิใจตามธรรมชาติของมัน การทำให้มันเชื่องนั้นจึงแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย”เจี้ยนเฉินลอบถอนหายใจ สัตว์อสูรกลืนสวรรค์เจ็ดสีนั้นแตกต่างจากเสือขาว เสือขาวเริ่มติดตามเขาไม่นานหลังจากที่มันเกิด พวกเขาต้องเผชิญกับความยากลำบากมากมายมาด้วยกัน ดังนั้นความสัมพันธ์ที่ดีจึงเกิดขึ้นมานานแล้ว มันคงจะยากมากถ้าเขาต้องการให้สัตว์เทวะติดตามเขาไปง่าย ๆ เหมือนกับเสือขาว มันแทบเป็นไปไม่ได้ในทางปฏิบัติ” แต่มันก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ซะทีเดียว” ฉิงโซวกล่าวเสริม หลังจากช่วงเวลาแห่งความเงียบงัน นางพูดว่า ” ทรัพยากรที่นี่ขาดแคลนอย่างมาก มันจึงไม่สามารถพัฒนาเป็นเจ็ดสีได้ เราอาจใช้ข้อเท็จจริงนี้ได้ แต่ไม่ใช
