่เขาได้หินฟ้าสะเทือนมาสองสามชิ้น. เจี้ยนเฉินเก็บหินฟ้าสะเทือน 15 และ 16 ดาวไว้เท่านั้นและมอบส่วนที่เหลือให้แก่โชวชูหยุนและคนอื่น ๆ พวกเขามีความสุขมากจนแทบเก็บความดีใจไว้กับตัวเองไม่ได้มีคนเพียงไม่กี่คนที่กล้าเดินทางลึกเข้าไปในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ในส่วนที่ลึกมาก ๆ แทบจะไม่ทีใครกล้าย่างเท้าเข้ามา กลุ่มของเจี้ยนเฉินเจอคนอื่นน้อยกว่าสิบคนขณะที่พวกเขาอยู่ที่นั่นในช่วงเวลานั้นเจี้ยนเฉินได้ถามโชวชูหยุนและคนอื่น ๆ เกี่ยวกับทะเลวิญญาณแต่เขาก็ไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย ทะเลวิญญาณเป็นที่ซึ่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ของโลกปรากฏขึ้น การเจอทะเลวิญาณเปรียบเสมือนว่าได้เจอน้ำศักดิ์สิทธิ์กลุ่มของเจี้ยนเฉินมาถึงอุโมงค์ที่อยู่ในส่วนลึก นักผจญภัยในพื้นที่ค่อย ๆ เพิ่มขึ้นตั้งแต่เซียนสวรรค์ไปจนถึงเซียนผู้คุมกฎ บางทีก็มีเซียนราชาหนึ่งหรือสองคนเป็นครั้งคราวอย่างไรก็ตามเกือบทั้งหมดมีรัศมีหนึ่งร้อยกิโลเมตร พวกเขาต้องการลองเสี่ยงโชค นอกจากเซียนราชาแล้วมีเพียงไม่กี่คนที่กล้าที่จะเดินทางห่างออกไป“ข้าเคยเข้าไปในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ชั้นลึกหลายครั้งแม้จะมีความยากลำบากในการค้นหาน้ำศักดิ์สิทธิ์ แต่ข้าก็กลับมามือเปล่าเสมอ ข้าได้ยินมาว่ามีร่องรอยของมันปรากฏในส่วนลึกเข้าไป ข้าจึงหวังว่าตัวเองจะสามารถหามันเจอและรักษาอาการบาดเจ็บในจิตวิญญาณของข้าได้อย่างสมบูรณ์” ชายชราที่ผมเผ้ายุ่งเหยิงบ่นกับตัวเองขณะที่เขาเดินไปรอบ ๆเจี้ยนเฉินหรี่ตาเม
