ี้ยนเฉินก็หยุด เขาจ้องไปในถ้ำที่อยู่อีก 10 กิโลเมตรด้านหน้าสักพักก่อนที่จะหันไปหาพวกเขา “มีสัตว์ที่ทรงพลังในถ้ำนั้น อยู่ที่นี่นะ ข้าจะไปจัดการมันก่อน”สมาชิกของนักผจญภัยฟ้าครามทั้งหมดตอบรับก่อนที่จะถอยกลับไปอย่างระมัดระวังหลายกิโลเมตร พวกเขาซ่อนอยู่หลังก้อนหินใหญ่เจี้ยนเฉินถือยุทธภัณฑ์จักรพรรดิไว้ ในขณะที่เขาพุ่งไปที่ยอดของภูเขาเหมือนเป็นภาพพร่ามัว สัตว์ดุร้ายที่ภูเขาไม่ได้มีความเฉลียวฉลาด แต่พวกมันก็หวงอาณาเขตมาก เกือบทุกตัวนั้นมีอาณเขตเป็นของตัวเอง ตราบใดที่ไม่มีคนหรือสัตว์อื่นบุกรุกอาณาเขตของพวกมัน พวกมันก็จะไม่โจมตีถึงแม้ว่ามันจะเห็นศัครูก็ตาม พวกมันแตกต่างจากสัตว์ชนิดอื่น ๆโฮ้ก !เสียงคำรามแสบหูระเบิดออกมาจากยอดของภูเขาทันทีที่เจี้ยนเฉินเหยียบเข้าไปในอาณาเขต ทั่วทั้งภูเขาสั่นไหวและหินใหญ่บางก้อนถึงกับร้าวและตกลงไป คลื่นเสียงที่น่ากลัวทำให้มิติกระเพื่อม ถ้าไม่ใช่เพราะความแข็งแรงของมิติที่นี่ เสียงคำรามคงทำให้มันแตกกระจายไปจากการคำรามเพียงครั้งเดียวมังกรอสรพิษใหญ่กระโจนไปในอากาศที่ยอดของภูเขา มันร่อนอยู่สิบเมตรเหนือพื้นดินและเผยให้เห็นร่างที่ยาว 300 เมตรของมัน เกล็ดสีม่วงของมันส่องแสงแสบตาออกมา ในขณะที่พลังแห่งการมีอยู่ที่น่ากลัวก็ปกคลุมไปทั่ว และเปล่งรัศมีไปไกลเกินกว่าภูเขา มันทำให้นักผจญภัยที่อยู่ด้านล้างตื่นกลัวและหน้าซีดที่ไกลออกไป ชายชราทั้งสี่หยุด พวกเขาหัวหน้าไปทางทิศที่เกิ
