! ” โชวหลินตบไปที่หน้าอกของตัวเองเพื่อทำให้ตัวเองใจเย็นลง นางมองไปด้านนอกอย่างสั่นกลัว นางรู้ดีว่าฝนนี้น่ากลัวเพียงใด ดังนั้นสิ่งที่นางเพิ่งเจอมาจึงเหมือนว่านางเพิ่งออกมาจากปากเหวมรณะได้ต่อมา นางก็หน้าซีด ใบหน้าของนางบิดเบี้ยวอย่างเจ็บปวด นางได้รับบาดเจ็บหลายที่ ทั้งหมดเป็นเพราะฝนที่กระเด็นมาโดนร่างของนาง คนอื่น ๆ ก็ได้รับบาดเจ็บในระดับต่าง ๆ กันด้วยเช่นกันแสงไฟสลัวปรากฏเปล่งรัศมีออกมาจากส่วนลึกของถ้ำ เสียงก้าวหลายก้าวก็ดังขึ้นมา ชายวัยกลางคน 3 คนก้าวออกมาและมองไปที่เจี้ยนเฉินและคนอื่น ๆ อย่างไม่เป็นมิตรโชวชูหยุนและคนอื่น ๆ นิ่งอึ้งไป อาจจะเป็นเพราะพวกเขาไม่คิดว่าจะมีใครอยู่ที่นี่ในตอนนี้ มีเพียงเจี้ยนเฉินเท่านั้นที่ยังสงบเยือกเย็นอยู่ เห็นได้ชัดว่าเขาไม่สนใจ“นักรบ พวกเราขุดถ้ำนี้ขึ้นมาด้วยความยากลำบาก มันง่ายมากที่พวกเจ้าเข้ามาในถ้ำที่พวกเราขุดขึ้นมาอย่างยากลำบาก มันจะไม่มากเกินไปหน่อยหรือ ? ” หนึ่งในชายวัยกลางคนพูดเสียงทุ้มเจี้ยนเฉินมองไปที่ผนังของถ้ำ จากร่องรอย เขาก็บอกได้ว่าถ้ำนี้มีอยู่มานานแล้ว มันไม่ได้ถูกขุดขึ้นใหม่ในฐานะคนที่มีประสบการณ์ โชวชูหยุนก็บอกได้เพียงมองปราดเดียวว่าถ้ำไม่ได้เพิ่งถูกขุดเร็วเร็วนี้ เขาป้องมือ “ท่านนักรบ พวกท่านก็น่าจะรู้สถานการณ์ด้านนอกดี พวกเราไม่มีทางเลือกอื่นเช่นกัน ดังนั้นได้โปรดยกโทษให้พวกเราที่มารบกวนพวกท่านด้วย”“ถ้าพวกเจ้าต้องการที่จะหลบภัยที
