ี้ยมยังคงเงียบอยู่ ทุกคนจ้องไปที่เจี้ยนเฉินที่นั่งอยู่คนเดียวด้วยความกลัวและความเคารพที่ปกปิดเอาไว้ไม่ได้จอมยุทธทั้งสองที่ถูกนักผจญภัยฟ้าครามรับสมัครมาค่อนข้างหน้าซีด ในตอนที่เจี้ยนเฉินเข้าร่วมกับพวกเขาครั้งแรก พวกเขาทั้งสองพูดจาในเชิงว่าร้ายให้เจี้ยนเฉิน ในตอนนี้เจี้ยนเฉินได้แสดงให้เห็นความแข็งแกร่งที่สุดยอดของเขา พวกเขาก็กลัวขึ้นมาทันทีโดยเฉพาะสัตว์อสูรที่ไปยั่วยุเจี้ยนเฉินในตอนแรกนั้นก็ได้รับผลกระทบอย่างมาก เขาเต็มไปด้วยความเสียใจที่ทำลงไป ถ้าเขารู้ว่าเจี้ยนเฉินแข็งแกร่งขนาดนี้ เขาก็คงไม่พูดจาแบบนั้นเว้นเสียแต่ว่าเขาจะมีความกล้ามากกว่านี้เป็นร้อยเท่าสัตว์อสูรลังเลเล็กน้อยก่อนที่จะเดินไปถึงที่ข้าง ๆ เจี้ยนเฉินอย่างไม่สบายใจ เขาพูดเสียงทุ้ม “ผู้อาวุโสหยางยู่เทียนที่เคารพ ข้าอยากจะถอนคำพูดที่ข้าพูดก่อนหน้านี้และขอโทษท่าน ข้าหวังว่าท่านจะใจกว้างและยกโทษให้กับความหยาบคายของข้าก่อนหน้านี้” สัตว์อสูรเต็มไปด้วยความเคารพ คำขอโทษของเขานั้นออกมาจากก้นบึ้งของจิตใจของเขา เขาเข้าใจผลของการที่ไปทำให้จอมยุทธ 15 ดาวโกรธดีเจี้ยนเฉินมองไปที่เขา “เจ้าก็ฉลาดดี ข้าต้องการที่จะคิดบัญชีเจ้าอยู่เหมือนกันก่อนหน้านี้ แต่เจ้าก็มาขอโทษด้วยตัวเอง ยังไงก็เถอะ เมื่อเจ้ารู้ว่าเจ้าทำอะไรลงไปแล้ว ลงโทษด้วยการตบหน้าตัวเองและจากไปซะเดี๋ยวนี้”“ข้าขอบในความมีน้ำใจของผู้อาวุโสหยางยู่เทียน” สัตว์อสูรรู้สึกเหมือนได้รับก