“อะไรนะ ? แม้แต่เซียนจักรพรรดิยังตายได้ ? ” ทั้งเจี้ยนเฉินและเฮยยู่นิ่งอึ้งไป พวกเขายากที่จะเชื่อมันได้
“รังมรณะเป็นสุสานจากสนามรบโบราณ ในครั้งโบราณกาล มนุษย์ สัตว์อสูร และร้อยเผ่าพันธุ์จำนวนมากตายที่นั่น พื้นที่นั้นเคยย้อมไปด้วยเลือด ในขณะที่ศพก็กองกันเป็นภูเขา ปริมาณของมันช่างมากมายจนน่าตกใจ และมันยังมีเซียนจักรพรรดิที่พลาดพลั้งในการต่อสู้รวมอยู่ในนั้นด้วย หลังจากนั้นโมเทียนหยุนก็มาถึงที่นั่นและร่างข่ายอาคมที่ทรงพลังครอบคลุมเกาะเอาไว้ จากนั้นเขาก็ย้ายศพทั้งหมดไปไว้ที่นั่นด้วยความสามารถที่ยิ่งใหญ่ของเขา เขาเปลี่ยนให้ดินแดนนั้นกลายเป็นสุสาน”
“ในช่วงยุคนั้น เซียนจักรพรรดินั้นปรากฏขึ้นมาบ่อยกว่าเซียนราชาเสียอีก เซียนจักรพรรดิของทั้งสามเผ่าพันธุ์จำนวนนับไม่ถ้วนได้ตายไป ในขณะที่เซียนราชาและเซียนผู้คุมกฎก็ขึ้นไปอยู่ในระดับที่สูงขึ้น หลังจากที่ฝังจอมยุทธเป็นจำนวนมาก พื้นที่นั้นก็ค่อยเปลี่ยนไปอย่างช้า ๆ และวิญญาณแค้นและคำสาปแห่งความตายมากมายก็ถือกำเนิดขึ้นมา ก่อนที่มันจะกลายเป็นพื้นที่ที่อันตรายที่สุดบนทวีปเทียนหยวน และเกิดเป็นรังมรณะ” เสียงของเทพเจ้าแห่งท้องทะเลเต็มไปด้วยความเศร้าโศก ทั้งหมดเกิดขึ้นมาเมื่อนานมากแล้ว
“พูดอีกอย่างหนึ่งก็คือ การถือกำเนิดขึ้นมาของรังมรณะนั้นเป็นเพราะผู้อาวุโสโมเทียนหยุนงั้นหรือ ? ” เจี้ยนเฉินรู้สึกตกใจอย่างแปลกแปลกในใจ เขารู้สึกชื่นชมในความสามารถของโมเทียนหย
