“เจี้ยนเฉิน เจ้าจะไปที่รังมรณะหรือไม่ ? ” เฮยยู่หันไปหาเจี้ยนเฉินหลังจากที่เงียบไปสักพัก
เจี้ยนเฉินก้มหัวลงอย่างเงียบ ๆ ในขณะที่เขาคิดเรื่องผู้อาวุโสสูงสุดเทียนเจี้ยน เทียนเจี้ยนได้เคยช่วยเขาไว้หลายครั้งและมีเมตตากับเขามาก ในตอนนี้เขากำลังจะหมดอายุขัยแล้ว มันยากมากที่เขาจะกลายเป็นเซียนระดับจักรพรรดิได้ด้วยตัวเองในยุคนี้ “ข้าจะไป ข้าต้องไป” สายตาของเจี้ยนเฉินแน่วแน่ในตอนนี้ เขาคงไม่อยู่มาได้ถึงทุกวันนี้ถ้าไม่ได้ความช่วยเหลือของเทียนเจี้ยน
“ข้ามาจนถึงทุกวันนี้ได้ ทั้งหมดเป็นเพราะผู้อาวุโสเทียนเจี้ยนและความช่วยเหลือที่ไม่คิดถึงตัวเองของเขา แต่ข้ายังไม่เคยทำอะไรตอบแทนเขาเลยแม้แต่อย่างเดียว ถ้าข้าสามารถช่วยเขาได้ในครั้งนี้ มันจะเป็นเรื่องใหญ่อย่างนั้นเชียวหรือถึงข้าจะต้องเสี่ยงชีวิตของข้า ? ” เจี้ยนเฉินกำหมัดและแน่วแน่
“ข้าจะไปกับเจ้า ข้าอยากจะเห็นว่ารังมรณะที่เต็มไปด้วยวิญญาณแค้นนี้ ฮ่าอ่า ข้าก็อยู่มาหลายปีแล้ว แต่ข้ายังไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน” เฮยยู่หัวเราะ
หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินก็เข้าไปในมิติวัตถุเซียนและไปหารุยจินและหงเหลียน เขาบอกทุกอย่างที่เทพเจ้าแห่งท้องทะเลพูดโดยไม่ได้ปิดบังข้อมูลใดเอาไว้
“ข้าไม่คิดเลยจริงจริงว่าจะมีของศักดิ์สิทธิ์เช่นผลไม้เซียนที่สามารถเอาโชคมาจากธรรมชาติได้ โมเทียนหยุนนั้นช่างมีทักษะจริง ๆ ” รุยจินและหงเหลียนตกตะลึงเช่นกันเมื่อพวกเขาได้รู้เรื่องเกี่ยวกับผลไ
