สาหลักที่ค้ำจุนร้อยเผ่าพันธุ์เช่นเดียวกันกับที่เป็นสมบัติของพวกเขา มันเป็นการรวมกันของการโจมตีและการป้องกัน และการป้องกันของมันนั้นน่าตกใจ มันถูกส่งต่อมาจากครั้งโบราณกาลและทรงพลังมากกว่าวัตถุต้องห้ามใดใด
ในเวลาเดียวกัน จอมยุทธทั้งหมดได้กลับไปที่เผ่าของพวกเขา สมบัติของพวกเขาทั้งหมดพร้อมในการใช้งาน พวกคนแคระได้เอาโล่สวรรค์ออกมา ในขณะที่พวกเอลฟ์ปลุกต้นไม้เทพเจ้าเอลฟ์ขึ้นมา เผ่าต่าง ๆ ทั้งหมดเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่ในการต่อต้านการโจมตีของทวีปสัตว์เทวะและทวีปเทียนหยวน
จอมยุทธของร้อยเผ่าพันธุ์ได้เตรียมการอย่างเหมาะสมก่อนการมาถึงของจอมยุทธของทั้งสองทวีป แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้แข็งแกร่งเหมือนทั้งสองฝ่าย แต่พวกเขาก็ยังมีสมบัติของพวกเขา พวกเขาไม่ได้กลัวการบุกรุกของทวีปทั้งสองในยุคที่เซียนจักรพรรดิทั้งหมดเกือบจะหายไปหมดแล้ว
โล่สวรรค์ของคนแคระเป็นที่รู้จักกันดีในครั้งโบราณกาล ในตอนนั้น เซียนราชาคนแคระเพียงคนเดียวต้านวงล้อมของคนหลายคนที่แข็งแกร่งเท่าเขามาได้เพียงเพราะโล่นี้ แม้แต่เซียนจักรพรรดิยังยากที่จะหลุดออกมาจากวงล้อมแบบนั้นได้เลย
ต้นไม้เทพเจ้าเอลฟ์นั้นมหัศจรรย์มากเช่นกัน มันมีความคิดเป็นของตัวเอง และมีชีวิตอยู่มาตั้งแต่ครั้งโบราณกาล พลังชีวิตที่มหาศาลของมันเปลี่ยนดินแดนรกร้างให้อุดมสมบูรณ์ มันเป็นสัญลักษณ์ของพวกเอลฟ์มาโดยเสมอ และกิ่งก้านของมันก็อ่อนโค้งพอที่จะสามารถขังเซียนจักรพรรดิเอาไว้ได้
