งสุดทั้งหมดก็เคลื่อนไหวเช่นกัน พวกเขากลับไปควบคุมที่ศูนย์ควบคุมของโถงศักดิ์สิทธิ์และบังคับมันลงไปเพื่อที่จะปะทะกับผู้บุกรุกกุยไฮ่ ยี่เต่าถอนหายใจออกมาเบา ๆ “ดูเหมือนพวกเจ้าจะดื้อด้านมากนะ” เขายื่นนิ้วออกมาอย่างนุ่มนวล แล้วใบมีดแสงหลายอันก็พุ่งออกมาจากดาบทำลายคลื่น พวกมันฟันไปที่เซียนราชาที่กำลังพุ่งเข้ามาเป็นแสงสีขาวด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อใบมีดแสงมีความยิ่งใหญ่ของเซียนจักรพรรดิอยู่ และพวกมันแหลมคมมากพอที่จะตัดผ่านมิติได้ พวกมันทรงพลังอย่างเหนือจินตนาการ ซึ่งเซียนราชาไม่สามารถป้องกันหรือหลบมันได้พรวด!!ก่อนที่โถงศักดิ์สิทธิ์จะลงมา ใบมีดแสงก็ทะลุผ่านร่างของพวกเขา สิ่งที่เหลือมีเพียงรอยแยกที่เล็กมากมากบนหน้าอกของพวกเขา มันไม่มีเลือดออกมาสักหยดเลยนี่เป็นเพราะเลือดทั้งหมดในบาดแผลได้ระเหยไปในทันทีที่ใบมีดแสงผ่านพวกเขาไปเซียนราชาทั้งหมดตกใจอย่างมาก พวกเขาก้มหัวไปดูที่หน้าอกของพวกเขาทันที และสุดท้ายพวกเขาก็หน้าซีด พวกเขารู้สึกว่าอวัยวะของพวกเขาหายไปอย่างเงียบ ๆ แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขากลัวคือพวกเขาไม่รู้สึกเจ็บเลย“ข้าไม่ต้องการที่จะฆ่าพวกเจ้า ไม่อย่างนั้นพวกเจ้าก็ตายไปแล้ว” กุยไฮ่ ยี่เต่าพูดอย่างสบายสบาย ในขณะที่เขามองไปที่พวกร้อยเผ่าพันธุ์อย่างสงบเซียนราชาทั้งหมดโซเซกลับไปเพราะความกลัวหลังจากนั้น ในที่สุดแล้วพวกเขาเข้าใจถึงความน่ากลัวของชายวัยกลางคน ถึงแม้ว่าเขาจะดูไม่แข็งแกร่งไปกว่าพวกเขาเ
