บายในเรื่องนี้ให้ได้ไม่ว่าจะยังไงก็ตามอย่างไรก็ตาม ในขณะที่คนของตระกูลผู้พิทักษ์กำลังหารือเกี่ยวกับเรื่องร้อยเผ่าพันธุ์ จอมยุทธอีกหกกลุ่มก็มารวมกันอยู่ด้านนอกนิกายเฉินเซียว นิกายโพเทียน นิกายหยางจิ สำนักดาบทรราช สำนักธูปสวรรค์ และตระกูลโม่หยวนของตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบแม้ว่าสถานที่ที่ตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบอยู่จะถูกซ่อนไว้เป็นอย่างดี แต่คฤหาสน์ของตระกูลก็ไม่เป็นความลับสำหรับจอมยุทธของร้อยเผ่าพันธุ์
ชายชราทั้งสองคนที่ออกมาจากรอยแยกของมิติจ้องไปที่ขนสัตว์อสูรอันใหญ่ที่ลอยอยู่ตรงหน้าพวกเขา ในขณะที่ดวงตาของพวกเขาก็เผยความทึ่งออกมา หนึ่งในนั้นพูดออกมา “ข้าไม่คิดว่าความปั่นป่วนที่มากมายขนาดนี้จะมาจากขนสัตว์อสูรแปลก ๆ ชิ้นนี้เลย ข้าสงสัยจริงจริงว่ามีความลึกลับอะไรซ่อนอยู่ในนั้น”
ชายชราอีกคนจ้องอย่างตั้งใจไปที่ขนสัตว์อสูรแล้วครุ่นคิด เขาพูด “แปลกจริง ทำไมข้าถึงได้รุ้สึกว่าขนสัตว์อสูรชิ้นนี้มันเหมือนกับขนสัตว์อสูรที่อยู่บนชั้นสูงสุดของคลังสมบัติที่นิกายเฉินเซียวเลย ? แค่ขนาดเท่านั้นที่ต่างออกไป”
ชายชราทั้งสองเป็นผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายเฉินเซียว
“ฮืม ? เมื่อเจ้าพูดถึงมันขึ้นมาตอนนี้ มันก็ดูคล้ายจริงจริง แต่ไม่สำคัญหรอก พวกเราจำเป็นต้องเอามันไป” ชายชราอีกคนหนึ่งพูดขึ้นมา เขาก้าวไปข้างหน้าและเคลื่อนเข้าไปห่างร้อยเมตรจากขนสัตว์อสูร
ในตอนนี้เอง ประตูมิติอีกอันก็ถูกเปิดขึ้นมา ชายวัยกลางคน 2 คนที่
