โสประจำโถงพูดเสียงทุ้ม
“อะไรนะ ? หอยามะถูกทำลายอย่างนั้นหรือ ? นั่นไม่ได้หมายความว่าหนทางเดียวที่เหลือที่พวกเราจะหาขนสัตว์อสูรนั่นได้ มีเพียงแค่การร่ายทักษะลับเท่านั้นหรือ ? “
“สิ่งที่ต้องแลกกับการร่ายทักษะลับนั้นมีมากเกินไป มันจำเป็นต้องสละเซียนราชาขั้นสูงสุด และมันก็เป็นที่สังเกตมาก ๆ ไม่เพียงแต่พวกเราจะหาพบเท่านั้น แต่แม้แต่ตระกูลผู้พิทักษ์ก็จะรู้ไปด้วย พวกเราให้ผู้อาวุโสหลายคนร่ายทักษะลับหลายครั้งในอดีต แต่สุดท้ายขนสัตว์อสูรก็ไปตกอยู่ในมือของตระกูลผู้พิทักษ์ แม้ว่าพวกเราจะรู้ว่าพวกขนสัตว์อสูรอยู่ที่ไหนก็ตาม มันเกือบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะเอาพวกมันมาเมื่อตระกูลผู้พิทักษ์เข้ามายุ่งเกี่ยว”
“ด้วยการค้นหาที่เกิดจากผู้อาวุโสมากกว่าสิบคนในอดีต ขนสัตว์อสูร 13 อันจากทั้งหมด 18 อันได้ปรากฏขึ้นมาแล้ว พวกเรามีครอบครองแค่ 4 อันเท่านั้น ที่เหลืออีก 9 อันอยู่กับตระกูลผู้พิทักษ์และเมืองทหารรับจ้างของทวีปเทียนหยวน เช่นเดียวกันกับหอคอยสัตว์เทวะ พวกเราไม่รู้ว่าขนสัตว์อสูรที่เหลืออีก 5 ชิ้นอยู่ที่ไหน”
“ถ้าพวกเราจำเป็นที่จะต้องรวบรวมทั้งหมดสิบแปดชิ้น พวกเราจะเป็นต้องเอาขนสัตว์อสูรในครอบครองของตระกูลผู้พิทักษ์และทวีปสัตว์เทวะ พวกเราจำเป็นต้องเริ่มสงครามไม่ช้าก็เร็ว ดังนั้น มันจึงไม่เป็นปัญหาถ้าพวกเขาจะรู้ว่าขนสัตว์อสูรเหล่านั้นอยู่ที่ไหน”
สมาชิกระดับสูงของโถงเทพเจ้าสงครามหารือเกี่ยวกับสถานการณ์ วันนี้เป
