แสงสีทองส่องสว่างให้กับโลกและย้อมให้มันเป็นสีทอง
เถี่ยต้าได้แต่หลับตาลง สติของเขาได้เข้าไปสู่โลกที่มืดมนที่ถูกปกคลุมไปด้วยจิตต่อสู้ที่สุดยอดทั้งหมด
อย่างไรก็ตาม ไม่เพียงแต่เถี่ยต้าจะไม่รู้สึกว่าจิตต่อสู้มันอึดอัดเท่านั้น แต่เขายังพบว่ามันอบอุ่นและสบายมาก ความรู้สึกเหมือนลูกที่โผเข้าสู่อ้อมอกของแม่หลังจากที่จากบ้านไปหลายปี
ด้านหน้าเถี่ยต้า 10 เมตร ชายในชุดเกราะสีทองยืนกอดอกหันหลังให้กับเถี่ยต้าอยู่ พลังแห่งการมีอยู่ที่สุดยอดเปล่งรัศมีออกมาจากเขา เหมือนว่าเขาเป็นเทพเจ้าของโลก
เถี่ยต้าไม่เห็นใบหน้าของชายคนนี้ แต่เขารู้สึกใกล้ชิดกับชายคนนี้มาก ความใกล้ชิดนี้มันทรงพลังมากกว่าหลายร้อยหรืออาจจะถึงพันเท่าเมื่อเทียบกับความรู้สึกที่เขามีให้กับพ่อแม่ของเขา
“ชื่อของข้าคือเอ่อหยิน ข้าเป็นสมาชิกของเทพเจ้าแห่งสงคราม เฉพาะคนที่เชื่อมโยงกับข้าเท่านั้นที่จะปลุกมันให้ตื่นขึ้นมาได้…”
เสียงหนักแน่นระเบิดไปทั่วทั้งโลก มันทรงพลังและมีผลโจมตีอย่างมากกับวิญญาณ มีเพียงคนของเทพเจ้าแห่งสงครามเท่านั้นที่จะสามารถทนมันได้
“เมื่อมาคิดว่าคนของเทพเจ้าแห่งสงครามได้เกิดมาจากโลก โตและถูกเลี้ยงดูจากโลก และฝึกฝนได้ความสามารถมาจากโลก พลังการต่อสู้ของพวกเรานั้นไม่มีที่ติ แต่ข้าก็ยังไปตายในสนามรบต่างถิ่นในท้ายที่สุด น่าเสียดาย ช่างเป็นเรื่องที่น่าเสียดาย…” ความเศร้าโศกกระจายไปทั่ว นี่เป็นความรู้สึกที่เอ่อหยินมีเมื่อหลายปี
