ก้าวที่เอ่อหยินเดินเหมือนย่ำไปที่หัวใจของเขา ซึ่งทำให้เจี้ยนเฉินรู้สึกเหมือนหัวใจของเขากำลังสลายสัมผัสของเจี้ยนเฉินนั้นทรงพลังมากกว่าเมื่อก่อน เพราะว่านี่เป็นครั้งที่สองที่เขาได้เจอกับอาคมนี้ แม้ว่าเขาจะมีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับเซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 7 แต่เขาก็ช่างเปราะบางต่อหน้าร่างสีทองนี้ เขายังรู้สึกเหมือนจะพังทลาย และแม้แต่เซียนจักรพรรดิที่ตกอยู่ในอาคมนี้ก็ไม่สามารถที่จะเผชิญหน้ากับเอ่อหยินได้แม้ว่าความแตกต่างระหว่าง เซียนผู้คุมกฎ เซียนราชา และเซียนจักรพรรดินั้นจะใหญ่หลวง แต่ทั้งหมดก็อยู่ในขอบเขตเซียน เอ่อหยินนั้นเหนือกว่าเซียนจักรพรรดิและก้าวเข้าไปสู่ขอบเขตดั้งเดิมแล้ว ขอบเขตดั้งเดิมและขอบเขตเซียนเป็นสิ่งที่อยู่ในขอบเขตการฝึกฝนที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ความแตกต่างนั้นเหมือนฟ้ากับเหวความแตกต่างระหว่างเซียนจักรพรรดิและคนที่อยู่ในขอบเขตดั้งเดิมนั้น เหมือนเทียบกับเซียนสวรรค์และเซียนผู้คุมกฎ“เสี่ยวไป๋ พวกเราออกไปจากที่นี่กันเร็ว” เจี้ยนเฉินร้องบอกเสือขาว จิตต่อสู้ได้พุ่งเป้ามาที่เขาทำให้เขาขยับไม่ได้ตาของเสือขาวเคร่งเครียด หลังจากที่มีจิตต่อสู้ที่สุดยอดปกคลุมมันอยู่ มันก็สัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งของคู่ต่อสู้เช่นกัน เสือขาวคำรามและกระโจนออกไปจากอาคมทันทีอย่างไม่มีติดขัดอะไรในขณะที่เสือขาวดึงเจี้ยนเฉินออกมาจากอาคม ฉากรอบ ๆ ก็กลับไปเป็นสภาพเดิม มิติด้านหลังพวกเขาสั่นไหวอย่างรุนแรง
