แสงสีทองสว่างออกมาจากหน้าผากของเขาในตอนนี้และหอคอยสีทองขนาดเท่ากำปั้นก็ลอยออกมาทันที มันเป็นเหมือนแสงสีทองที่ปะทะกับหอกดำ
เสียงระเบิดดังรุนแรง การโจมตีที่ถึงชีวิตจากชายหนุ่มได้ถูกวัตถุเซียนป้องกันเอาไว้ได้สำเร็จ
สายตาของชายหนุ่มแสดงความเสียดายออกมา เขามองไปที่ทิศทางของรุยจิน และเขาก็เร่งเครียดทันที เขาเหวี่ยงฝ่ามือที่เต็มไปด้วยพลังงานที่หนาแน่นไปที่หน้าอกของเจี้ยนเฉิน ก่อนที่จะหายไปในมิติที่ว่างเปล่าทันที
เจี้ยนเฉินกระอักเลือดออมาในขณะที่เขาถูกโจมตีลอยกระเด็นไปเหมือนว่าวที่หลุดจากสายป่าน หน้าอกของเขาถูดเจาะเข้าไป ซี่โครงของเขาแตกและอวัยวะภายในของเขาก็เสียหาย การบาดเจ็บของเขาค่อนข้างรุนแรง
จิตสังหารเป็นประกายอยู่ในดวงตาของผู้อาวุโสเงาในตอนที่เขาเห็นว่าเจี้ยนเฉินได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาไล่ตามเจี้ยนเฉินไปเพื่อหวังจะปลิดชีวิตของเขา
รุยจินมาถึงตรงที่ชายหนุ่มอยู่ก่อนหน้านี้ เขาทำหน้าเครียดเขม็งและร่างเป็นประกายสีทอง แรงกดันมหาศาลพร้อมโทสะปรากฎที่รอบ ๆ เห็นได้ชัดว่าเขากำลังโกรธ
“สัตว์อสูร ข้ารู้ว่าข้าไม่ใช่คู่มือของเจ้า ดังนั้นลาก่อนในวันนี้ ! ” เสียงเย็นชาของชายหนุ่มดังออกมาจากมิติที่ว่างเปล่า
“อ้าก!” อีกด้านหนึ่ง เจี้ยนเฉินคำรามออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว พลังบรรพกาลเดือดพล่านอยู่ในร่างของเขา และรักษาอาการบาดเจ็บของเขาอย่างรวดเร็ว แม้ว่ามันจะเป็นไปไม่ที่เขาจะฟื้นฟูอย่างสมบูรณ์ในเวลาอันสั้นนี้