อดของเขา ดังนั้นมันจึงไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับผู้อาวุโสเงาได้อีก
รุยจินคำรามออกมาด้วยท่าทีที่เย็นชา “เขตแดนมังกรของข้าเป็นอาณาเขตเล็ก ๆ ซึ่งเป็นเหมือนโลกที่แยกออกจากภายนอก เว้นเสียแต่ว่าเจ้าจะอยู่ในระดับสูงสุดเหมือนข้า เจ้าถึงจะสามารถหนีออกไปได้”
“ถ้าข้าไม่ออกมาจากการซ่อนตัว เจ้าก็หาข้าไม่พบเช่นกัน ข้าสามารถลอบโจมตีเจ้าได้ตลอดเวลา” ชายหนุ่มพูดออกมา
“สถานะของเจ้าในหอยามะต้องสุดยอดมากด้วยความแข็งแกร่งของเจ้า ถ้าข้าเดาถูก เจ้าน่าจะเป็นหัวหน้าของหอยามะที่ถูกทำให้ได้รับบาดเจ็บหนักจากหัวหน้านิกายดาบโลหิตเมื่อพันปีก่อนแน่” รุยจินตอบกลับไป เขาเข้าใจเรื่องกำลังของหอยามะในตอนนี้จากสิ่งที่เจี้ยนเฉินบอกเขาก่อนหน้านี้
“ถูกต้อง ข้าคือยามะคนก่อน ในตอนนี้บาดแผลของข้าหายดีแล้ว ข้าแข็งแกร่งเกือบพอพอกับเจ้า ข้าอาจจะไม่ใช่คู่มือของเจ้า แต่ถ้าข้าค่อย ๆ โจมตีออกไป เจ้าก็รำคาญเหมือนกัน สัตว์อสูร เจ้าคิดว่าพวกเรายังต้องสู้กันอีกหรือ” ยามะคนก่อนพูดออกมา เขากลัวรุยจิน ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องการที่จะสู้
สายตาจองรุยจินเยาะเย้ยแล้วพูดออกมา “ทักษะวิชาเคลื่อนที่ในช่องว่างของหอยามะของเจ้านั้นน่าชื่นชมจริงจริงที่สามารถซ่อนจากสัมผัสของเขตแดนมังกรของข้าได้ มันทรงพลังมาก แต่การหาเจ้าให้เจอนั้นก็ง่ายเหมือนข้าพลิกฝ่ามือ” หลังจากนั้นรุยจินก็คำรามเหมือนมังกรขึ้นไปที่ท้องฟ้า มันสั่นสะเทือนและมีความยิ่งใหญ่ที่ทำลายล้าง