องของดาบพิษที่เคารพยังดังอยู่ในหัวของไป๋เต๋า“เจ้าชั่ว เจ้าไม่ต้องต้องการจะกลืนกินวิญญาณของข้าอย่างนั้นหรือ ? มาดูว่าใครจะกลืนกินวิญญาณของใครในตอนนี้กัน” ไป๋เต๋าไม่ใช่คนอ่อนแอ เขาเริ่มที่จะกลืนกินวิญญาณของดาบพิษที่เคารพทันทีโดยที่ไม่ทันได้พูดหลานของเขาด้วยซ้ำในตอนแรกนั้น มันคงเป็นไปไม่ได้ที่ไป๋เต๋าจะกลืนกินวิญญาณของเซียนราชาในขั้นสูงสุดด้วยพลังของเขาเอง แต่ในตอนนี้วิญญาณของดาบพิษที่เคารพนั้นอ่อนแอมากจากการถูกเปลวเพลิงเผา และในเมื่อวิญญาณของเขาอยู่ในหัวของไป๋เต๋าด้วยแล้ว นี่จึงเป็นโอกาสที่หายากที่จะกลืนกินวิญญาณของดาบพิษได้อย่างไรก็ตาม ความแข็งแกร่งของไป๋เต๋าในตอนนี้นั้นต่ำมาก ความสามารถกลืนกินของเขานั้นไม่ดีเยี่ยม ดังนั้นไป๋เต๋าจึงถึงขีดจำกัดทันทีที่เขากลืนกินไปได้เล็กน้อย ยังไงดาบพิษที่เคารพก็ยังเป็นเซียนราชาในขั้นสูงสุดอยู่ดี แม้ว่าวิญญาณของเขาจะอ่อนแอมาก แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ที่ไป๋เต๋าจะกลืนกินวิญญาณของเขาได้ในเวลาอันสั้นไฟที่เผาวิญญาณของดาบพิษที่เคารพค่อย ๆ เบาบางลงไปแล้ว และวิญญาณของเขาก็หยุดกรีดร้อง สิ่งที่เหลือทิ้งไว้มีเพียงไข่มุกสีเทาที่ลอยอยู่ในหัวของไป๋เต๋า มันเต็มไปด้วยกลังแห่งการมีอยู่ของความลึกลับในธรรมชาติ และพลังของวิญญาณที่หนาแน่น“วิญญาณแปลกปลอมที่ยึดร่างเขาไปนั้นถูกกำจัดแล้ว ตราบใดที่ยังมีวิญญาณส่วนน้อยอยู่ในร่างของลุงของเจ้า ความเข้าใจในความลึกลับของธรรมชาติที่อยู่ใ
