วกเขาจ้องอย่างเย็นชาไปที่โถงศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกทำลายในตอนนี้ ตาของรุยจินและหงเหลียนก็หรี่เล็กลง ในตอนที่พวกเขากำลังจะเคลื่อนไหว เจี้ยนเฉินก็เข้ามาทันทีและเอายุทธภัณฑ์จักรพรรดิออกมาในเวลาเดียวกันแล้วแทงออกไปด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อเสียงระเบิดดังขึ้นมา ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิของเจี้ยนเฉินปะทะเข้ากับกริชดำที่จู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นมาจากที่ไหนไม่รู้ หลังจากนั้น ยามะในชุดดำก็ปรากฏขึ้นที่นั่น และเขาก็ถอยกลับไปอย่างรวดเร็วพร้อมกริชในมือของเขา เลือดสีแดงสดกระอักออกมาจากปากของเขา และกระจายอยู่ในอากาศเหมือนหมอก“ทักษะการอำพรางกายของเจ้านั้นยอดเยี่ยมมาก แต่วิธีแบบนี้ใช้กับข้าไม่ได้ผลหรอก” เจี้ยนเฉินจับยุทธภัณฑ์จักรพรรดิเอาไว้ในขณะที่เขาเหยียดยามะทันทีที่เขาพูดจบ อาวุธเซียนสิบชิ้นก็ปรากฏขึ้นมา และแทงไปที่เจี้ยนเฉินเหมือนแสงสีดำอย่างเงียบ ๆองครักษ์ราชาทั้งสิบของหอยามะโจมตีออกไปพร้อม ๆ กันเจี้ยนเฉินยิ้มอย่างเย้ยหยัน เขากระตุกแขนและแทงออกไปสิบครั้งทันที และมันก็ยากที่จะแยกออกว่าอะไรเป็นของจริงของปลอมจากภาพติดตา ทุก ๆ การโจมตีตัดผ่านมิติไปทำให้เห็นไปรอยแยกเล็ก ๆ พวกมันแม่นยำมาก และโจมตีไปที่อาวุธเซียนทั้งสิบอย่างแม่นยำที่สุดอาวุธเซียนในมือขององครักษ์ราชาทั้งสิบแตกกระจายออกทันที พวกมันถูกยุทธภัณฑ์จักรพรรดิทำลายเหมือนค้อนทุบไปที่ถั่ว ในขณะที่มีรอยเลือดบาง ๆ ปรากฎขึ้นที่คอของพวกเขา ก่อนที่รอยจะขยายขึ้นไม่เพียงแต
