ุ่มทหารรับจ้างอัคนีด้วยทักษะลอบสังหารของพวกเขาอย่างนั้นหรือ?” ยามะร้องออกไปอย่างตระหนก เพื่อต้องการให้ความต้องการที่จะฆ่าของเจี้ยนเฉินหายไปอย่างไรก็ตาม คำของยามะไม่ได้เป็นการข่มขู่อะไรเลย ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิของเจี้ยนเฉินแทงทะลุอย่างไม่ปราณีไปที่หน้าอกของเขา สายพลังบรรพกาลที่ทำลายล้างเข้าไปในร่างของยามะผ่านทางยุทธภัณฑ์จักรพรรดิ และทำลายสิ่งที่มีชีวิตทุกอย่างที่อยู่ในร่างของเขาเหมือนงูที่กำลังตรงไปที่วิญญาณของเขาร่างของยามะแหลกเหลวต่อหน้าพลังบรรพกาล ความเจ็บปวดรุนแรงทำให้เขาสั่น และส่วนบนของหัวของเขาก็แตกกระจายออก วิญญาณของเขาหนีออกจากร่างไปไกลสายตาของเจี้ยนเฉินเป็นประกาย เขาควบคุมมิติรอบ ๆ ด้วยความคิดของเขา และขังวิญญาณของยามะเอาไว้ไม่ให้หนียามะเป็นเซียนราชา แต่เขาก็อ่อนแอมากในรูปวิญญาณ เขาไม่สามารถหนีไปจากมิติพันธนาการของเจี้ยนเฉินที่มีความเข้าใจในระดับแค่เซียนผู้คุมกฎชั้นสวรรค์ที่ 9 ได้ร่างของยามะร่วงลงมาจากท้องฟ้า ด้วยสายตาที่แหลมคมและมือที่รวดเร็วของเขา เจี้ยนเฉินก็เอาแหวนมิติออกมาจากนิ้วของยามะก่อนที่จะตรวจดูด้านในอย่างรวดเร็วสักพักต่อมา ใบหน้าของเจี้ยนเฉินก็เต็มไปด้วยความยินดี เขาดึงเอาหินที่มีรัศมีครึ่งเมตรออกมาจากแหวนมิติและยิ้มออกมาอย่างหุบไม่ได้โดยไม่รู้ตัว “ฮ่าฮ่าฮ่า มาครั้งนี้ไม่เสียเที่ยวจริง ๆ ! ข้าพบหินวิญญาณจากสวรรค์แล้วในที่สุด ! ” เจี้ยนเฉินรู้สึกตื่นเต้นมากหลังจากท
