กี่น้ำ” เฮยยู่เหยียดออกมา ปราณดาบที่ทรงพลังอีกอันปรากฎขึ้นจากที่ใดก็ไม่รู้และโจมตีไปที่โถงศักดิ์สิทธิ์ ทำให้มันสั่นไหวอย่างรุนแรงอีกครั้ง หินที่เกาะอยู่กระจายออกไปข้าง ๆ เล็กน้อย ในขณะที่รอยแยกก็ใหญ่ขึ้น
“ข้าขอถามได้หรือไม่ว่าผู้อาวุโสคนไหนที่มากัน และทำไมพวกท่านถึงทำลายหอยามะของพวกเรา ? หอยามะของพวกเราไปทำให้ท่านโกรธหรือเปล่า ? “” เสียงแหบแห้งดังออกมาจากด้านใน แต่ก็ไม่มีใครปรากฎออกมา
“หัวหน้าของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี เจี้ยนเฉิน มาด้วยตัวเอง หอยามะ ทำไมพวกเจ้าไม่รีบออกมาต้อนรับเขาล่ะ ? ” เซียนผู้คุมกฎที่ถือธงอยู่ตะโกนออกมา เสียงของเขาดังเหมือนฟ้าร้องและกระจายออกไปรอบ ๆ
“ถ้างั้นก็คือหัวหน้าเจี้ยนเฉินนี่เอง หอยามะของข้าไม่ได้เตรียมต้อนรับท่านเลย ดังนั้นได้โปรดให้อภัยพวกเราด้วย อย่างไรก็ตาม ข้าขอถามได้หรือไม่ว่าพวกเราไปทำให้หัวหน้าเจี้ยนเฉินโกรธเอาตอนไหนกัน ? ” เสียงของยามะดังออกมาจากด้านใน
“หลายปีที่ผ่านมา ข้าถูกองค์กรของเจ้าตามล่าที่เมืองแห่งเทพเจ้า ในตอนที่ข้าใช้ชื่อว่าหยางยู่เทียน ข้ามาเพื่อที่จะล้างแค้นในวันนี้” เจี้ยนเฉินตอบกลับอย่างเย็นชา
“หัวหน้าเจี้ยนเฉิน ข้าเป็นนายของหอยามะคนปัจจุบัน ข้าไม่รู้เรื่องนี้เลย แต่ข้าจะสอบสวนเรื่องนี้ด้วยทุกอย่างที่ข้ามี ถ้ามันเป็นเรื่องจริง ข้ายินดีที่จะส่งนักฆ่าที่ตามล่าท่านตอนนั้นให้ท่าน ข้าหวังว่าหัวหน้าเจี้ยนเฉินจะละเว้นหอยามะ” ยามะตอบกลับอย่า
