ิที่ถูกแยกออกมาก็ไหลเข้าไปที่หน้าผากของหวงหลวนทันใดนั้นเอง เจียงหยาง ชิง หยุนก็ลืมตาขึ้น สายตาของเขาเป็นประกายแปลก ๆ ในตอนที่ลืมตาขึ้น มันดูดุร้าย“ทำลาย ! ” เจียงหยาง ชิง หยุนคำรามออกมาและใช้วิชาลับโบราณด้วยความแข็งแกร่งของเขาที่เป็นเซียนราชาขั้นสูงสุด พลังแห่งการมีอยู่สองอันได้พุ่งเข้าไปกลางคิ้วของหวงหลวนเหมือนดาบและขับไล่ผนึกในวิญญาณของหวงหลวนออกมา หลังจากนั้น พลังแห่งการมีอยู่ลึกลับที่แยกตัวออกมาก็ได้ล้อมมันเอาไว้ เขาใช้ทักษะเสริมแกร่งช่องว่างวิญญาณในการเผาผนึกที่ถูกฝังไว้ในวิญญาณของหวงหลวนจนไม่เหลือซากในตอนนี้ ผนึกในหัวของหวงหลวนได้ถูกเอาออกไปแล้ว เจียงหยาง ชิง หยุนอดไม่ได้ที่จะหายใจยาวออกมา เขาถอนหายใจเบา ๆ “ในที่สุดข้าก็เอาผนึกออกมาได้หลังจากพยายามอย่างหนัก” แต่ในไม่ช้าหลังจากที่เขาพูด รอยยิ้มชั่วร้ายก็ปรากฏขึ้นบนหน้าของเขา เขาดูโหดเหี้ยมขัดกับภาพลักษณ์ที่เหมือนปราชญ์ของเขา“ข้าไม่ช่วยเจ้าเอาผนึกออกเปล่า ๆ หรอกนะ มันมีบางอย่างอยู่ในนั้นเหมือนกัน” เจียงหยาง ชิง หยุนกัดไปที่ปลายนิ้วของเขาและเขาก็วาดเลือดบริสุทธิ์ที่หยดออกมาให้กลายเป็นผนึกด้วยมือของเขา เขาใช้ทักษะลับโบราณในการสกัดเลือด และมันก็ไหลเข้าไปในหว่างคิ้วของหวงหลวนเหมือนแส้ มันหลอมรวมกับวิญญาณของนาง และกลายเป็นส่วนหนึ่งในวิญญาณของนางหวงหลวนหลับตาไม่รู้สึกอะไรเลย นางหมดสติไปนานแล้วและไม่รับรู้โลกภายนอกหลังจากที่ทำทั้งหมดไ
