ยโวถึงเรื่องความอาวุโส ไม่เช่นนั้นข้าจะฆ่าเจ้าถึงแม้ว่าเจ้าจะมีมารราคะมาช่วยก็ตาม”ไม่มีใครไปช่วยรับเจียงหยาง ชิง เลิ่งชวงเอาไว้ นางกระแทกลงกับพื้นอย่างแรงในตอนท้ายเหมือนเค้กที่ตกลงบนพื้น นางอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่แม้ว่าจะมีคนอยู่เป็นจำนวนมาก แต่ก็มีแต่ความเงียบสงัด ไม่มีใครพูดอะไร ทั้งหมดอึ้งในความยโสโอหังและแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินเซียนผู้คุมกฎทั้งห้าคนได้เคลื่อนไหวพร้อมกัน แต่พวกเขาก็ได้รับบาดเจ็บอย่างง่ายดาย พวกเขาเปราะบางยิ่งกว่าเต้าหู้ นอกเหนือไปจากนั้น คนคนนี้ยังไม่กลัวแม้แต่มารราคะ ซึ่งทำให้พวกเขาตกใจอย่างมากในฐานะที่เป็นหนึ่งในตระกูลผู้พิทักษ์ ตระกูลเจียงหยางเป็นหนึ่งในสิบตระกูลที่แข็งแกร่งที่สุดบนทวีปเทียนหยวน การมีอยู่ของพวกเขานั้นคือความมีเกียรติ ความศักดิ์สิทธิ์ และความสุดยอด พวกเขาถูกชื่นชมและเทิดทูน พวกเขายังต้อนรับผู้เยาว์คนนี้ด้วยระฆังแห่งความชัดแจ้งทั้งเก้า ถ้างั้นผู้เยาว์คนนี้เป็นเซียนจักรพรรดิอย่างนั้นหรือ ?เจียงหยาง ชิง เลิ่งชวงนั้นมีความภาคภูมิใจในตัวเองตั้งแต่ยังเล็ก บวกกับพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมของนาง นางจึงเป็นคนโปรดของเจียงหยาง ชิง หยุน และในความเป็นจริงที่สาขาชิงนั้นเป็นสาขาที่แข็งแกร่งที่สุดในสามสาขา นางเชื่อจึงเชื่อว่านางเป็นศูนย์กลางของทุกคน นางสูญเสียความเป็นเหตุผลของนางเนื่องจากความโกรธ นางถูกทำให้อับอายต่อหน้าทุกคน ดังนั้นนางจึงไม่สนใจคำข่มขู่จากเจี้ยนเฉินและ
