ที่เจียงหยาง เซียงเทียนแหกไปแล้ว…”
ทันทีที่เจียงหยาง ชิง เลิ่งชวงพูดจบ นางก็ประหลาดใจ ในตอนนี้เอง นางรู้สึกเหมือนอุณหภูมิรอบ ๆ ดิ่งลดลง เหมือนว่านางถูกโยนไปในถ้ำน้ำแข็ง เท้าและมือของนางเย็นเฉียบทันที ต่อมา ความรู้สึกหายใจไม่ออกก็ปรากฏขึ้นมาทันที คอของนางถูกมือเจี้ยนเฉินบีบไว้แน่นทำให้นางหายใจไม่ได้
ใบหน้าของนางค่อนข้างซีด เสียงกระอึกกระอักดังออกมาจากคอของนาง นางพูดไม่ได้ในตอนนี้เพราะนางถูกบีบคอแน่น
นางตกตะลึงในใจในขณะที่นางมองไปเจี้ยนเฉินอย่างอาฆาตด้วยตาที่เบิกกว้าง นางยากที่จะเชื่อว่าเจี้ยนเฉินจะทำอุกอาจแบบนี้ โจมตีนางทั้งทั้งที่อยู่ในตระกูลผู้พิทักษ์
เจี้ยนเฉินบีบคอนางไว้แน่นในขณะที่มือขวาที่ทรงพลังบีบไปที่คอของนางอย่างแรง เขาไม่แสดงความปราณีเพราะนางเป็นผู้หญิง เขาพูดออกมา “เจียงหยาง ชิง เลิ่งชวง เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าข้าจะไม่ทำอะไรเจ้าเพราะว่าพวกเราอยู่ในตระกูลผู้พิทักษ์ในตอนนี้ ? ข้าฆ่าเจ้าได้แม้แต่จะอยู่ที่นี่”
ทุก ๆ คนเงียบไปในตอนนี้ พวกเขาทั้งหมดจ้องไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความตกใจในขณะที่ใบหน้าของพวกเขาปรากฎความเหลือเชื่อออกมา ไม่มีใครคิดว่าเจี้ยนเฉินจะบุ่มบ่ามแบบนี้ เขาทำตัวอกตัญญูต่อหน้าทุกคนในฐานะที่เป็นผู้เยาว์
“ปล่อยท่านป้าเลิ่งชวงนะ ! ” ในตอนนี้เอง หญิงทั้งสองที่ตามเจียงหยาง ชิง เลิ่งชวงอยู่เสมอก็ได้สติในที่สุด พวกนางไม่กลัวและชักเอาอาวุธเซียนออกมาและแทงไปที่เจี้ยนเฉินแรงที
