กไปที่เจี้ยนเฉินอย่างโกรธเกรี้ยว “เจียงหยาง เซียงเทียน เจ้ากล้าดียังไง ! เจ้ากล้าทำตัววู่วามและทำให้คนของตระกูลผู้พิทักษ์บาดเจ็บอีก ! ทุกคน จับเจ้าชั่วจอมหยิ่งนี้ซะ ! ” ชายชราทั้งสองพุ่งไปที่เจี้ยนเฉิน พลังแห่งการมีอยู่ที่ทรงพลังเปล่งรัศมีออกมาจากทุกทุกส่วนของพวกเขา พวกเขาไม่มีความคิดที่จะออมมือเซียนผู้คุมกฎคนอื่นหลายคนในฝูงชนก็โกรธเกรี้ยวและพุ่งเข้าไปที่เจี้ยนเฉินในตอนที่ชายชราผิวเหี่ยวย่นกำลังจะพุ่งเข้าไปเพื่อสั่งสอนเจี้ยนเฉิน จู่ ๆ เขาก็ถูกชายวัยกลางหยุดเอาไว้ ชายชราอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว “เจ้าหยุดข้าทำไม ? ไป ข้าจะไปสั่งสอนบทเรียนให้กับผู้เยาว์ที่ไร้ความเคารพนั่น”“ผู้เฒ่า มันจะดีกว่าถ้าท่านไม่ไปยุ่ง ผู้เยาว์คนนั้นอยู่คนละระดับกัน พวกเราไม่น่าไปยั่วยุเขา” ชายวัยกลางคนใช้ทักษะสื่อสารในขณะที่เขาจ้องไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความกลัวเหตุการณ์ลักษณะเดียวกันนี้เกิดขึ้นกับทุกคน หลายคนที่ต้องการที่จะสั่งสอนบทเรียนให้กับเจี้ยนเฉินก็ถูกห้ามจากสหายรักของพวกเขา ยังมีบางคนที่รู้เรื่องเกี่ยวกับเจี้ยนเฉินในตระกูลผู้พิทักษ์อยู่ ถึงจะมีจำนวนไม่มาก แต่ทุกคนที่เข้าใจในความสามารถของเจี้ยนเฉินก็ช่วยสหายของพวกเขาเอาไว้แม้ว่าเซียนผู้คุมกฎบางคนจะถูกเพื่อนห้ามเอาไว้ แต่ก็ยังมีเซียนผู้คุมกฎอีก 5 คนที่ไม่เข้าใจชัดแจ้งถึงความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินและพุ่งเข้ามาที่เขาอย่างโกรธเกรี้ยว พวกเขายื่นแขน
