ความตื่นเต้นเพราะสิ่งที่จิตวิญญาณกระบี่พูด เขาไม่เสียใจที่พวกนั้นหยุดความพยายามไม่ให้เขาเป็นเซียนราชาแล้ว แทนที่กัน มันถูกแทนที่ไปด้วยความต้องการที่จะเรียนรู้เส้นทางแห่งกระบี่“นายท่าน ท่านยังจำตอนที่ท่านสู้กับซาร์ ไคหยุนที่นอกเมืองแห่งเทพเจ้าได้ไหม? ท่านเข้าสู่ขอบเขตที่มหัศจรรย์ในระหว่างการต่อสู้นั้นโดยไม่ตั้งใจ และโจมตีออกไปเหนือการความแข็งแกร่งในตอนนี้ของท่าน จริง ๆ แล้วนั่นเป็นเส้นทางแห่งกระบี่ แต่เป็นแค่ขอบของขอบเขตแรกเท่านั้น น่าเสียดาบที่ท่านไม่มีกระบี่คู่ใจ ไม่เช่นนั้นนายท่านคงจะถึงขอบเขตแรกไปนานแล้ว” เสียงของจือหยิงเต็มไปด้วยความเสียดายเจี้ยนเฉินคิดกลับไปในตอนที่เขาสู้กับซาร์ ไคหยุนและเข้าใจได้ เขาพึมพำ “ถ้างั้นข้าก็เข้าถึงขอบเขตของเส้นทางแห่งกระบี่ในตอนนั้นได้ ในตอนนี้ข้ารู้แล้วว่ามันเป็นเส้นทางแห่งกระบี่” เจี้ยนเฉินตั้งหน้าตั้งตารอเส้นทางแห่งกระบี่มากกว่าเดิมในตอนนี้ เขารู้สึกเหมือนว่านี่เป็นเส้นทางแห่งการฝึกฝนที่เหมาะสมกับเขา“นายท่าน ถ้าท่านต้องการที่จะเดินไปในเส้นทางแห่งกระบี่ ท่านต้องมีกระบี่คู่ใจก่อน หลังจากที่ตีกระบี่ม่วงฟ้าสำเร็จเท่านั้น ท่านจึงจะเข้าใจในทางนั้นแลไปถึงขอบเขตกระบี่ดั้งเดิม” ฉิงโซวพูด เขาก็แสดงท่าตั้งหน้าตั้งตารอตั้งแต่ที่จิตวิญญาณกระบี่รับเอาเจี้ยนเฉินเป็นนายและพาวิญญาณของเขามาที่ทวีปเทียนหยวน หนทางในการฝึกในอนาคตของเจี้ยนเฉินก็ถูกกำหนดให้เป็นเส้นทาง
