ท่านั้น !คนทั้งสิบเอ็ดเข้าไปในแนวภูเขาที่โดดเดี่ยวพร้อมกับไป๋เต๋า พวกเขาเข้าไปในภูเขาที่มืดมิดอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะหายไปในวังที่มืดสนิทไป๋เต๋าเห็นวังใหญ่ แต่เขาก็ไม่ได้ลังเลเลย เขามุ่งหน้าต่อเข้าไปอย่างไม่ลดความเร็วลงเลยแม้แต่น้อย“เจ้าหนู หยุดนะ ! อย่าเข้าไปในนั้น มันเป็นกับดัก ! ” เสียงตื่นตระหนกของผู้เฒ่าดาบพิษดังขึ้นมาในหัวของไป๋เต๋า ตาของไป๋เต๋ากระเพื่อมแสงออกมาเพราะผู้เฒ่าดาบพิษพยายามจะบังคับร่างของเขา“ดาบพิษ ศัตรูที่แข็งแกร่งที่สุดของข้าเป็นแค่เซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 4 พวกนั้นไม่มีอันตรายกับท่านหรอก และนี่ก็เป็นแค่กลลวงของพวกนั้น ข้าจะพลิกที่ซ่อนของพวกมันและเปลี่ยนให้พวกมันให้นองเลือดและกลายซากศพเอง” ไป๋เต๋าคำรามอยู่ในใจ ตาของเขาที่เป็นประกาย คงตัวอย่างรวดเร็ว มันถูกแทนที่ด้วยความแน่วแน่แทนยังไงซะตอนนี้เจ้าของร่างกายก็คือไป๋เต๋า ไป๋เต๋าจึงกดความพยายามของดาบพิษที่จะควบคุมร่างกายของเขาได้สำเร็จ“เจ้าบ้า! ไป๋เต๋า เจ้าหนู อย่าให้เจ้าถูกครอบงำไปด้วยความเกลียด ตั้งสติซะ ! หยุด มันเป็นกับดักด้านในนั้น ! อย่าเข้าไป ! ถ้าเจ้าอยากตาย ก็อย่าลากข้าเข้าไปเกี่ยวด้วย ! ” ผู้อาวุโสดาบพิษโกรธจัดในขณะที่เขาคำรามออกมาไป๋เต๋าไม่สนใจสิ่งที่เขาพูด และเข้าไปในวังทันทีที่เขาเข้าไป ทางเข้าหลักก็กระแทกตัวปิดทันที มันมืดสนิทด้านใน ไม่เห็นอะไรเลยทันใดนั้นเอง ไฟแผดเผาก็พุ่งเข้ามา อุณหภูมิของวังเพิ่มขึ้นอย
