ี่มาไกลหลายพันกิโลเมตรเพื่อที่จะมีดูความยิ่งใหญ่ของเซียนราชาด้วยในไม่ช้า ความมืดก็เข้าปกคุลมโลกอีกครั้ง เมืองที่คับคั่งค่อย ๆ สงบลง และคนที่อยู่รอบ ๆ ก็ค่อย ๆ กระจายตัวกันไป มีเพียงไป๋เต๋าเท่านั้นที่ยังอยู่ที่เดิมอย่างไม่เหนื่อยล้าไป๋เต๋าอดไม่ได้ที่จะคิดถึงทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้นที่นี่ในตอนนี้ ใบหน้านับไม่ถ้วนของคนในตระกูลไป่ได้แว่บเข้ามาในหัวของเขาทีละคน และสายตาเย็นชาของเขาก็ปรากฎความอ่อนโยนขึ้นมาบ้าง“หลายปีผ่านไปเหลือเกิน ข้าอยากรู้ว่าเซียงเทียนเป็นอย่างไรบ้างในตอนนี้ เขาเป็นเพียงผู้สืบทอดตระกูลเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ของตระกูลไป๋ ข้าหวังว่าเขาจะยังมีชีวิตอยู่…”“น้องสาวของข้า เมื่อข้าล้างแค้นเรื่องคนที่มาทำลายตระกูลแล้ว ข้าจะไปล่าคนที่ฆ่าเจ้า แม้ว่าข้าจะต้องหาไปจนสุดขอบโลก ข้าก็จะหาพวกมันให้เจอและใช้เลือดของพวกมันมาฉลองให้กับเจ้า น้องสาวของข้า พักผ่อนให้สบาย พี่คนนี้จะไม่ให้เจ้าตายเปล่า” ไป๋เต๋าเต็มไปด้วยความโศกเศร้า ในตอนที่ตระกูลไป่ถูกกวาดล้างไปเมื่อหลายปีก่อน มีเพียงเขาและน้องสาวเท่านั้นที่รอดมาได้ ในตอนนี้ไป๋หยุนเทียนก็ได้ตายไปแล้ว มีเพียงเขาเท่านั้นที่ยังเหลืออยู่ในครอบครัวทันใดนั้นเอง ความเหงาก็หลั่งไหลออกมาจากหัวใจของไป๋เต๋า เขารู้สึกโดดเดี่ยวในตอนนี้ เหมือนว่าเขาเป็นเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่จากตระกูลไป๋ที่รุ่งโรจน์เมื่อหลายปีก่อนเขาอยู่ที่ภูเขาสงบวิญญาณในหลายปีที่ผ่านมาและ
