ญหาให้กับข้า” เสียงอันโกรธเกรี้ยวของดาบพิษที่น่าเคารพดังอยู่ในหัวของไป๋เต๋าหลังจากที่ยู่ซีฉิงตายหน้าของไป๋เต๋ายังเหมือนเดิมและไม่ได้สนใจในเสียงร้องของดาบพิษเลย เขากวาดสายตาไปทั่ว ๆ คฤหาสน์ของตระกูลเมฆโลหิตช้า ๆ และเขาก็พึมพำออกมา “สถานที่นี้เป็นของตระกูลไป๋ มันจะเป็นของตระกูลไป๋ตลอดไป ไม่มีใครจะเอาสถานที่ศักดิ์สิทธิ์นี้ไปได้ ข้าจะฆ่าคนที่เอาไปให้หมด” ไป๋เต๋าพูดออกมาเบามาก แต่มันก็เต็มไปด้วยจิตสังหาร ทุกคนในตระกูลเมฆโลหิตได้ยินมันอย่างชัดเจนจากนั้นเขาก็กวาดตามองไปที่คนของตระกูลเมฆโลหิตแล้วพูดต่อ “ใครที่เป็นคนมีส่วนรับผิดชอบต่อตระกูลไป๋ในตอนนั้น? พูดมาและข้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้า”ทุกคนหน้าซีด ขาของพวกเขาสั่นเพราะว่าพวกเขากลัวมาก ไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมา ยู่ซีฉิงเป็นถึงเซียนผู้คุมกฎ แต่เขายังถูกสังหารไปโดยไม่มีทางสู้เลย นั่นทำให้พวกเขากลัวอย่างมากจิตสังหารพุ่งพวยอยู่ในตาของไป๋เต๋า เขาพึมพำ “ในเมื่อพวกเจ้าไม่รู้ พวกเจ้าก็ตายซะ” ไป๋เต๋ายกดาบสะเทือนสวรรค์ขึ้นช้า ๆ ก่อนที่จะเหวี่ยงมันออกไปด้วยความเร็วสูงบู้มเสียงระเบิดรุนแรงดังขึ้นที่กลางเมืองเฮลไฟร์ ตระกูลที่ใหญ่ที่สุดของเมืองถูกกำจัดไปในทันที ไม่มีใครเหลือรอด และเป็นเหมือนกับตระกูลไป๋เมื่อหลายปีที่แล้ว คฤหาสน์ที่หรูหราตรงกลางเป็นซากปรักหักพังการที่ตระกูลเมฆโลหิตถูกทำลายทำให้ทุกคนในเมืองตกใจและตะลึง ผู้คนนับไม่ถ้วนเข้ามาดูว่าเกิดอะไรขึ้นไป๋เต
