่ที่มหาศาลจนทำให้คนอื่น ๆ หายใจอย่างยากลำบาก ผมยาวของเขาสยายในอากาศที่ไร้ลม ในขณะที่ชุดของเขาก็โบกสะบัดไปด้วยเหมือนกัน เขาจ้องไปในคฤหาสน์ด้วยความมึนงงในขณะที่ความทรงจำปรากฎขึ้นในดวงตาของเขา ความเศร้าโศกปรากฎขึ้นในตอนนี้ยามร่างกำยำสี่คนที่ทางเข้าของตระกูลจ้องไปที่ชายคนนี้ด้วยความตกใจ พวกเขาไม่ได้พูดอะไรและวิ่งเข้าไปในตระกูลเพื่อที่จะรายงานสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขาไม่กล้าที่จะอยู่ตรงนี้นานไปกว่านี้พลังแห่งการมีอยู่จากชายคนนี้นั้นทำให้พวกเขากลัวอย่างมาก ทำให้ขาของพวกเขาสั่น พวกเขาเชื่อว่าพวกเขาได้เห็นจอมยุทธมาบ้างหลายคนแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาสัมผัสได้ถึงพลังแห่งการมีอยู่ที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ พลังแห่งการมีอยู่ที่มหาศาลซึ่งทำให้พวกยามรู้สึกว่าวิญญาณกำลังจะแตกสลายก่อนที่ยามจะไปรายงานสิ่งที่เกิดขึ้น จอมยุทธของตระกูลก็สัมผัสได้ถึงพลังแห่งการมีอยู่ที่น่ากลัวเช่นกัน ทันใดนั้นเอง เสียงที่สุภาพและมีชีวิตชีวาก็ดังขึ้นมาจากในตระกูล “ข้าขอถามได้ไหมว่า ใครกันหรือที่มาเป็นแขกของตระกูลของพวกเราในวันนี้ ? ข้าคือ ยู่ซีฉิง หัวหน้าตระกูลเมฆโลหิต ข้าขอเป็นตัวแทนคนในตระกูลในการต้อนรับเจ้าสู่ตระกูลเมฆโลหิต”ชายวัยกลางคนในชุดทองที่ดูเตะตาเดินออกมาจากเขตช้าช้า แม้ว่าเขาจะไม่ได้เร่งรีบ แต่แต่ละก้าวของเขาก็กินระยะทางไปหลายสิบเมตร เขามาถึงที่ทางเข้าหลักด้วยการก้าวเท้าที่น้อยกว่าสิบก้าวก่อนที่จะโค้งอย่างเคารพไ
