ด “ผู้เยาว์ไม่ได้มีความรู้อะไรมาก ดังนั้นหวังว่าผู้อาวุโสจะให้อภัยข้า” ญุ่ซี่ฉิงไม่กล้าที่จะหยาบคาย เขาบอกได้เลยว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเขานี้เป็นคนที่มีระดับเท่ากับกับอาจารย์ของเขา จากพลังแห่งการมีอยู่ของชายคนนี้เพียงอย่างเดียว มันคงจะยากมากที่จะรักษาชีวิตเอาไว้แม้จะร่วมมือกับอาจารย์ของเขา ถ้าเขาไปทำให้คนในระดับนี้โกรธเข้า“ชื่อของข้าคือไป๋เต๋า” ชายชุดดำพูดออกมาอย่างไร้อารมณ์ยู่ซีฉิงกระตุกเมื่อได้ยินชื่อนี้ เขาตกใจและร้องออกมา “อะไรนะ เจ้ามีแซ่ว่าไป๋ ! เจ้าเป็นคนของตระกูลไป๋อย่างนั้นหรือ ? ” หัวใจของยู่ซีฉิงเริ่มปั่นป่วนเนื่องด้วยความกลัวที่แผ่ซ่านอยู่ด้านใน เขตของตระกูลเมฆโลหิตสร้างอยู่ตรงที่ที่ตระกูลไป๋เคยตั้งอยู่ห้าสิบปีที่แล้ว ข่าวเรื่องที่ตระกูลไป๋ถูกกวาดล้างในคืนเดียวได้ทำให้ทั้งเมืองตะลึง ไม่เพียงแต่ตระกูลเมฆโลหิตจะมาแทนที่ตระกูลไป๋ในฐานะตระกูลอันดับหนึ่งเท่านั้น พวกเขายังเอาอาณาเขตของตระกูลไปด้วย ถ้าคนของตระกูลไป๋ที่แข็งแกร่งจนน่ากลัวขนาดนี้ไปบังเอิญเชื่อมโยงตระกูลเมฆโลหิตกับการล่มสลายของตระกูลของเขาเข้าละก็ ยู่ซีฉิงก็ไม่ยากจะคิดถึงผลลัพธ์ที่น่าจะเกิดขึ้นได้ที่ตระกูลของเขาต้องเผชิญ
“คาคาคาคา เอาล่ะ เอาล่ะ ดี ข้าเชื่อเจ้า แต่ข้าหวังว่าเจ้าจะเคลื่อนไหวเร็วกว่านี้หน่อย เพื่อที่ข้าจะไม่ได้รอนานกว่านี้” เสียงแหบแห้งที่ดูชั่วร้ายดังออกมาในหัวของไป๋เต๋าอีกครั้ง เสียงนั้นดูรีบร้อน
ไป๋เต