ตาของชายคนนั้น เขาไม่กลัวความตาย“คาคาคาคา เอาล่ะ เอาล่ะ ดี ข้าเชื่อเจ้า แต่ข้าหวังว่าเจ้าจะเคลื่อนไหวเร็วกว่านี้หน่อย เพื่อที่ข้าจะไม่ได้รอนานกว่านี้” เสียงแหบแห้งที่ดูชั่วร้ายดังออกมาในหัวของไป๋เต๋าอีกครั้ง เสียงนั้นดูรีบร้อนไป๋เต๋าไม่ได้พูดอะไร หลังจากที่เขาโบกมือ ดาบที่อยู่บนพื้นก็ปล่อยพลังยิ่งใหญ่มหาศาลออกมาทันทีซึ่งทำให้ภูเขาสั่นไหว เสียงระเบิดดังขึ้นและถ้ำทั้งมหดก็พังทลายลงมา หินกลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยด้วยพลังที่สุดยอดซึ่งถูกปล่อยออกมาจากดาบที่ดูธรรมดา“ที่อยู่ของข้า ที่อยู่ของข้า ! ไป๋เต๋า เจ้าหนู เจ้ารู้ไหมว่าข้าสร้างที่อยู่นี้มาหลายปีอย่างยากลำบาก ? จะ เจ้าทำลายที่อยู่ของข้า ! เจ้าทำให้ข้าโมโห ! ” ดาบพิษที่น่าเคารพที่ซ่อนอยู่ในหัวของไป๋เต๋าคำรามออกมาด้วยความโกรธทันทีที่ถ้ำถูกทำลาย“ดาบพิษที่เคารพ ท่านจะได้เห็นแสงสว่างอีกครั้งแล้วในไม่ช้านี้ ท่านจะสนใจที่อยู่แบบนั้นไปอีกทำไม ? ” ไป๋เต๋าพูดออกมาอย่างเย็นชาและไร้อารมณ์ เขาจับดาบเอาไว้แน่นในมือของเขาดาบนี้ไม่ใช่อาวุธธรรมดา แต่เป็นยุทธภัณฑ์ราชาที่ถูกทิ้งไว้โดยเซียนราชาในขั้นสูงสุด มันคือดาบสะเทือนสวรรค์ อาวุธเซียนของดาบพิษที่น่าเคารพ คนที่สั่นคลอนทวีปเมื่อสองหมื่นปีก่อนดาบพิษที่น่าเคารพเงียบลงทันทีเพราะสิ่งที่ไป๋เต๋าพูดไป๋เต๋าก็เงียบไปด้วยเหมือนกัน เขาถือดาบสะเทือนสวรรค์ไว้ในมือและพุ่งออกไปเหมือนลูกปืนใหญ่ ไต่ระดับขึ้นไปบนท้องฟ้
