ป ความมืดก็ค่อย ๆ กล้ำกลายเข้ามา ในขณะที่โลกกำลังจะถูกปกคลุมไปด้วยความมืดมิด ลมแรงก็พัดมาแต่ไกลและร่างหนึ่งก็พุ่งมาเหมือนดาวหาง เขาพุ่งมาที่เจี้ยนเฉินด้วยความเร็วดุจสายฟ้า และมาถึงในไม่กี่วินาทีต่อมา“น้องรักของข้า เจ้าเรียกข้ามาที่นี่ทำไมงั้นหรือ ? ” หวงเทียนป้าหัวเราะคิกคักพร้อมยิ้ม เขาเรียกเจี้ยนเฉินว่าน้องรักแทนที่จะเรียกว่าน้องเฉยเฉยอย่างที่ผ่านมา เขารู้สึกมีความสุขมาก โดยเฉพาะเวลาที่เขาได้เห็นหวงหลวนและเจี้ยนเฉินอยู่ด้วยกันหวงหลวนรู้สึกอายที่นางยังเกาะหนึบอยู่กับเจี้ยนเฉินในตอนที่ท่านทวดของนางมาถึง นางปล่อยแขนเจี้ยนเฉินไปอย่างลังเลก่ อนที่จะมองไปที่หวงเทียนป้าด้วยแก้มที่แดงเล็กน้อย นางพูดอย่างนุ่มนวล “ท่านทวด ! “หวงเทียนป้าหัวเราะคิกคักอีกครั้งเมื่อเขาเห็นหวงหลวนที่เอียงอายเหมือนเด็กสาว เขาพยักหน้าแต่ไม่ได้พูดอะไรเจี้ยนเฉินหันไปช้า ๆ และมองไปที่หวงเทียนป้าอย่างสงบ เขายิ้ม “ผู้อาวุโสหวง ข้าเรียกท่านมาที่นี่ครั้งนี้เพราะว่าข้ามีเรื่องสำคัญที่ต้องหารือกับท่าน”หวงเทียนป้าเคร่งเครียดขึ้นมาทันทีเมื่อเขาได้ยินว่ามันเป็นเรื่องสำคัญ เขาพูด “โปรดว่ามาเลย”เจี้ยนเฉินพูดต่อ “ผู้อาวุโสหวง ข้าต้องการที่จะพาท่านไปที่เมืองทหารรับจ้างและให้จิตวิญญาณม่านพลังดึงเอาความลึกลับของโลกมาเพื่อที่จะให้ท่านศึกษาและตัดผ่านระดับ ท่านอยากจะไปหรือไม่ ? ““อะไรนะ! ให้จิตวิญญาณม่านพลังที่เมืองทหารรับจ้างดึงเอาค