หวงหลวน และเจียงหวูจี่ ทั้งหมดสามารถเห็นนางได้แล้ว“น้องรักของข้า นั่นคือจิตวิญญาณม่านพลังของเมืองทหารรับจ้างอย่างนั้นหรือ ? ” หวงเทียนป้าอดไม่ได้ที่จะถามออกมา ในขณะที่เขาจ้องตาไม่กระพริบไปที่เสี่ยวหลิง เขาเต็มไปด้วยความสงสัยเจี้ยนเฉินพยักหน้าก่อนที่จะแนะนำทุกคนให้กับเสี่ยวหลิง เขาทิ้งหวงเทียนป้า ไป๋ไฮ หยางหลิง และเจียงหวูจี่เอาไว้ที่นั้นเจี้ยนเฉินก็เอาขนสัตว์อสูรทั้งสามชิ้นมาจากหมิงตงก่อนที่จะมอบมันให้กับเจียงหวูจี่ด้วย เขาหวังให้เจียงหวูจี่เป็นเซียนผู้คุมกฎให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ความสามารถของเจียงหวูจี่นั้นธรรมดา เขายังไม่ได้เป็นเซียนผู้คุมกฎแม้จะผ่านมาเกือบพันปีแล้ว ในตอนนี้ เนื่องด้วยเขาชราเกินไปและใกล้ที่จะหมดอายุขัยแล้ว ผลของสมบัติสวรรค์จะน้อยมาก การช่วยเหลือจากเสี่ยวหลิงและจากขนสัตว์อสูรทั้งสามเป็นโอกาสสุดท้ายที่จะทำให้เขากลายเป็นเซียนผู้คุมกฎถ้าเขาไม่สามารถตัดผ่านได้ภายในสถานารณ์แบบนี้ มันก็คงเป็นไปไม่ได้ในอนาคตด้วยเช่นกันหลังจากนั้น เจี้ยนเฉินก็ถามเสี่ยวหลิงว่านางสามารถเอาทักษะลับที่อยู่ในหัวของหวงหลวนออกได้หรือไม่ อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์ที่ออกมานั้นก็น่าผิดหวังมากเสี่ยวหลิงเป็นจอมยุทธในขอบเขตดั้งเดิม แต่นางก็ไม่ใช่พระเจ้าที่มีอำนาจทุกอย่าง มันเป็นไปไม่ได้ที่นางจะทำลายทักษะลับโบราณที่ลึกซึ้งที่ถูกฝังไว้ในวิญญาณของบางคนแม้ว่าคนคนนั้นจะมีความสามารถขนาดไหนเสี่ยวหลิงอยู่ใ
