าทั้งหมดรู้สึกตกใจในภาพตอนนี้ของหวงเทียนป้า พวกเขาสับสนว่าเกิดอะไรขึ้นในตอนนี้ พลังแห่งการมีอยู่ที่มหาศาลก็ปรากฏขึ้นมาแต่ไกล เจี้ยนเฉินกลับมาอย่างโกรธเกรี้ยวพร้อมกับบรรพชนตระกูลหวงกู่และเขาก็ร่อนลงที่พื้น หลังจากนั้น เขาก็ไปที่หวงเทียนป้า เขาก้าวไปแต่ละก้าวโดยลากบรรพชนตระกูลหวงกู่ไปด้วย ใบหน้าของเขาหม่นหมองในขณะที่สายตาของเขาเย็นชา จิตสังหารที่หนาแน่นอยู่ภายในตัวเขา“บรรพชน ! ““บรรพชน ! “กลุ่มคนจำเจี้ยนเฉินที่กำลังลากบรรพชนอยู่ได้เพียงมองปราดเดียว ใบหน้าของพวกเขาทั้งหมดเปลี่ยนไปอย่างมากในขณะที่พวกเขาตะโกนออกมาอย่างเศร้าโศก“ปล่อยบรรพชนนะ ! ” เซียนสวรรค์วัยกลางคนตะโกนออกมา และพุ่งเข้าไปที่เจี้ยนเฉินพร้อมอาวุธเซียน ตาของเขาแดงก่ำไปด้วยความโกรธ“ไปให้พ้น ! ” เจี้ยนเฉินตะคอกออกมาดัง เขาไม่ได้แม้แต่มองไปที่คนผู้นั้นในขณะที่เขาต่อยออกไป เขาใช้ความแข็งแรงของร่างกายของเขาเพื่อต้านอาวุธเซียนของคนคนนั้นชิ้ง ! หมัดของเจี้ยนเฉินปะทะเข้ากับอาวุธเซียน และมันก็แตกกระจายออกเหมือนแก้วด้วยหมัดของเจี้ยนเฉิน หมัดของเจี้ยนเฉินยังพุ่งต่อไปโดยไม่ลดกำลัง และกระแทกเข้าที่หน้าอกของเซียนสวรรค์อย่างไม่ปราณีเซียนสวรรค์กระอักเลือดออกมาจากปากในขณะที่เขาลอยกลับไปเหมือนลูกปืนใหญ่ เขาพุ่งผ่านสิ่งปลูกสร้างหลายอันก่อนที่จะหยุดห่างหลายร้อยเมตรออกไปในตอนท้าย หน้าอกของเขาทั้งหมดหายไป และอวัยวะของเขาก็แหลกไปจากความยิ่งใหญ่ข