าทีของเจี้ยนเฉินก็เปลี่ยนไปในตอนที่พลังของเขากวาดไปที่หอคอยที่กึ่งกลางของตระกูล ตาของเขาระเบิดเป็นประกายน่ากลัวและโทสะก็ไหลออกมาจากเขา ข้างในก็มีจิตสังหารที่รุนแรงด้วยเช่นกันเขาสัมผัสได้ถึงชายชราที่เหมือนขอทานที่ถูกหุ้มไปด้วยโซ่ภายในห้องที่ซ่อนเอาไว้อยู่ แม้ว่าชายชราจะซีดเซียวและกระเซอะกระเซิง แต่เจี้ยนเฉินก็จำเขาได้เพียงแค่มองปราดเดียว มันเป็นคนที่เขากำลังตามหา หวงเทียนป้านั้นเอง“ผู้อาวุโสหวง” เจี้ยนเฉินร้องออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว เขามาถึงที่ด้านหน้าหอคอยในพริบตาและโจมตีออกไปด้วยมือของเขา เสียงระเบิดดังขึ้นและหอคอยก็ถล่มลงมาเสียงดัง หอคอยหายไปจากการโจมตีของเจี้ยนเฉินเศษชิ้นส่วนของหอคอยลอยไปทุกทิศทาง และทำลายสิ่งปลูกสร้างบางอย่างในตระกูลไป หวงเทียนป้าตกลงมาจากท้องฟ้าหลังจากหอคอยถูกทำลายในพริบตาเดียว เขาก็ปรากฏขึ้นที่ข้าง ๆ หวงเทียนป้าหลังจากที่เขากลายเป็นภาพติดตาตรงที่ที่เขาอยู่ก่อนหน้านี้ เขาจับหวงเทียนป้าเอาไว้และร่อนลงอย่างนุ่มนวล ใบหน้าของหวงเทียนป้าซีดเผือดบรรพชนตระกูลหวงกู่หน้าซีดไปด้วยความกลัว เขาสั่นอย่างแรง เขาจ้องไปที่เจี้ยนเฉินที่โกรธเกรี้ยวและเขาบินออกไปให้ไกลโดยไม่ลังเล เขาสบถในใจ “บ้าเอ้ย เจี้ยนเฉินรู้ได้ไงว่าหวงเทียนป้าติดอยู่ในหอคอย ? เขาไม่รู้มาก่อนหน้านี้นี่” ในตอนนี้ ทั้งหมดที่เขาต้องการคือมีชีวิตรอด เขาไม่สนใจชีวิตของคนในตระกูลทันใดนั้นเองหลังหวงเทียนป้าได้รับการช
