นนี้ของเจี้ยนเฉิน เขาก็ล้มเลิกความคิดนั้นทันทีทันใดนั้นเอง ก็มีความคิดหนึ่งเข้ามาในหัวของเขา “เจี้ยนเฉินอาจจะมาที่ตระกูลของข้า แต่เขาไม่รู้เรื่องว่าข้าทำอะไรกับหวงเทียนป้าและหวงหลวน ในอีกมุมหนึ่ง สถานการณ์ยังไม่ถึงจุดที่เลวร้ายที่สุด ข้ายังคงมีหวังอยู่ และข้าก็ยังมีไพ่ตายที่จะทำให้ข้ามีชีวิตอยู่ต่อไปได้” เขาสงบลงเล็กน้อยทันทีก่อนที่จะเลิกคิด เขาออกไปจากหอคอยเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น และไปต้อนรับเจี้ยนเฉินด้วยตนเอง“ฮ่าฮ่าฮ่า สหายเจี้ยนเฉินของข้านั้นเองที่จู่ ๆ ก็มาเยี่ยม เจ้าโด่งดังมากเหมือนพระอาทิตย์เที่ยงวันที่สว่างจ้าจนหยุดไม่อยู่ในทวีปช่วงนี้ มันเป็นเกียรติจริง ๆ ที่เจ้ามาเยี่ยมตระกูลของข้า ถ้าข่าวนี้หลุดออกไป สถานะของตระกูลของข้าจะต้องเพิ่มขึ้นอย่างมากในทวีปแน่นอน” บรรพชนตระกูลหวงกู่หัวเราะออกมาอย่างตื่นเต้นแต่ไกล
ความกลัวปรากฏขึ้นลึกในตาของบรรพชนทันทีเมื่อเขาได้ยินชื่อของเจี้ยนเฉิน แม้ว่าเขาจะไม่ออกไปจากตระกูลเลยมาหลายปีแล้ว แต่เขาก็เข้าใจอย่างแจ่มแจ้งเกี่ยวกับเรื่องภายนอก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องเกี่ยวกับเจี้ยนเฉิน เขารู้มากกว่าหวงเทียนป้าเสียอีก เจี้ยนเฉินต่อต้านตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบได้ทั้งหมดด้วยตัวของเขาเองและยังแม้แต่ทำให้พวกเขาถอยไป นั่นคือพลังของเจี้ยนเฉิน
แต่บรรพชนก็ดูเหมือนจะคิดอะไรได้ในไม่ช้า ความกลัวในตาของเขาหายไปทันทีแล้วเขาก็เหยียดออกมา ” หวงเทียนป้า เจ้ายังคิด
