าะมันเป็นที่ซึ่งบรรพชนใช้ในการฝึกฝนชายชราที่ดูโทรมลอยอยู่กลางอากาศในห้องชั้นบนสุดของหอคอย ห้องถูกผนึกอย่างสมบูรณ์และมืดเล็กน้อย มีชายคนหนึ่งถูกหุ้มไปด้วยโซ่หนาใหญ่ เขาดูเหมือนขอทาน ชายชรามีความแข็งแกร่งมาก ทุก ๆ ครั้งที่เขาขัดขืน โซ่ก็จะสั่นไหว แต่เขาก็ไม่สามารถหลุดเป็นอิสระได้ไม่ว่าเขาจะพยายามมากแค่ไหน“เจ้าคนต่ำช้า ! เจ้าจะต้องชดใช้ในเรื่องนี้ ! ถ้าข้าหลุดไปได้ ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่ ! ” เสียงของชายชราแหบห้าวไปด้วยโทสะตรงหน้าเขามีบรรพชนตระกูลหวงกู่ยืนอยู่ บรรพชนมีท่าทางสบายและเหยียดออกมา “หวงเทียนป้า เจ้ายังคิดว่าเจ้าจะยังมีโอกาสที่แก้แค้นได้อีกงั้นหรือ ? ทำไมเจ้าไม่คิดถึงสภาพของเจ้าในตอนนี้เลย ? เจ้าคิดว่าตัวเจ้ายังมีความสามารถที่จะหลุดเป็นอิสระได้อีกหรือ ? เจ้าควรจะเลิกคิดแบบนั้นซะ”“ต่ำช้า ตระกูลหวงของข้าไม่เคยทำอะไรให้กับตระกูลหวงกู่ของเจ้า ทำไมเจ้าถึงได้ทำกับข้าเช่นนี้ ? ” หวงเทียนป้ากัดฟัน เขาดูซอมซ่อและไม่มีความรุ่งโรจน์เหมือนก่อนหน้านี้เลย
เขาอดไม่ได้ที่จะคิดถึงสาวงามในหัวของเขา เขาคิด “มันก็หลายปีมาแล้ว ข้าสงสัยจริงว่าหลวนเอ๋อเป็นอย่างไรบ้าง ด้วยความสามารถของนาง นางคงจะพัฒนาไปอย่างมากในหลายปีที่ผ่านมานี้” เจี้ยนเฉินเร่งความเร็วขึ้นไปมากกว่าเดิมหลังจากที่คิด
ตระกูลหวงอยู่ห่างออกไป 30,000 กิโลเมตรจากอาณาจักรเกอซุน ด้วยความเร็วของเจี้ยนเฉิน เขาจึงใช้เวลาเพียง 1 ชั่วยามเท่านั
