อนที่จะบินไปที่ด้านหลังของภูเขาพร้อมกับเจี้ยนเฉินและจอมยุทธอีกสองสามคนของตระกูลในไม่ช้า เจี้ยนเฉินก็มาถึงที่สันเขาที่มีรูปร่างเหมือนดาบ ซึ่งเป็นที่ที่หวงเทียนป้าเก็บตัวฝึกฝน มันถูกปกคลุมไปด้วยม่านพลัง และภายในนั้นก็มีกระท่อมไม้เก่า ๆ อยู่หนึ่งหลัง“ลูกหลานขอคารวะท่านบรรพชน น้องเจี้ยนเฉินได้มาที่ตระกูลของพวกเรา” ผู้อาวุโสพูดอย่างเคารพหน้ากระท่อมที่อยู่ในม่านพลังเจี้ยนเฉินจ้องอย่างเฉยเมยไปที่กระท่องและความสงสัยก็ปรากฏขึ้นในตาของเขา เขาพูด “ท่านผู้เฒ่า ไม่จำเป็นต้องเรียกต่อหรอก ผู้อาวุโสหวงเทียนป้าไม่อยู่ในนั้น”“อะไรนะ ? ท่านบรรพชนไม่อยู่ที่นี่ ? ” ผู้อาวุโสนิ่งอึ้งไปเจี้ยนเฉินพยักหน้าเล็กน้อยก่อนที่จะขยายพลังแห่งการมีอยู่ของเขาออก มันปกคุลมไปทั่วรัศมีพันกิโลเมตรเพื่อที่จะหาร่องรอยของหวงเทียนป้า แต่เขาก็ไม่พบอะไร“ถ้าข้าหาเขาไม่พบในรัศมีพันกิโลเมตร การขยายพลังแห่งการมีอยู่ออกไปมากกว่านี้ก็คงมีผลลัพธ์ออกมาเหมือนเดิม ดูเหมือนว่าผู้อาวุโสจะไม่อยู่ที่ตระกูลในตอนนี้” เจี้ยนเฉินคิดผู้อาวุโสคิดเล็กน้อยแล้วพูด “น้องชาย หวงหลวนเป็นลูกศิษย์ของบรรพชนตระกูลหวงกู่ นางอยู่ที่ตระกูลหวงกู่ตลอดเพื่อฝึกฝน บรรพชนของเราปฏิบัติต่อนางเหมือนเป็นสมบัติ ในเมื่อบรรพชนไม่อยู่กับพวกเรา เขาอาจจะที่ตระกูลหวงกู่เพื่อไปพบนางก็เป็นได้”“หวงหลวนอยู่ที่ตระกูลหวงกู่” เจี้ยนเฉินทวนคำในใจ จากนั้นเขาก็พูดออกมา “เช่นนั้นข้าจะไ
