ยวยืนขึ้นช้าช้าหลังจากที่เจียงหยาง ชิง จูริจากไป เขาถอนหายใจยาวไปที่ท้องฟ้า เขาเต็มไปด้วยความช่วยไม่ได้“เจี้ยนเฉิน คำขอสองอย่างจากเจียงหยาง ชิง จูริและคนอื่น ๆ เป็นกฎของตระกูลจริงจริง ดังนั้นข้าจึงไม่สามารถช่วยเจ้าพูดได้ เจ้าไม่เข้าใจตระกูลผู้พิทักษ์ กฎของพวกเราเข้มงวดและมีมาตั้งแต่ครั้งโบราณกาล แม้แต่ผู้อาวุโสสูงสุดก็ยังไม่กล้าที่จะแหกกฎง่าย ๆ ข้าหวังว่าเจ้าจะเข้าใจ” เจียงหยาง ซู หยุนเซียวถอนหายใจ“ข้าไม่สนว่ากฎของตระกูลผู้พิทักษ์จะเข้มงวดเพียงใด ข้าจะไม่ให้พวกเขาเอาอะไรก็ตามไปจากเยว่เอ๋อ และข้าหวังว่าท่านคงจะไม่ช่วยพวกเขาหลังจากนี้” เจี้ยนเฉินตอบกลับ“เจ้าไม่ตำเป็นต้องกังวลไป เจ้าเป็นคนของสาขาซู ดังนั้นสาขาจะไม่ทำให้เจ้าลำบากใจ รวมถึงทวดเจียงหยาง ซู เซียวของเจ้าด้วย” เจียงหยาง ซู หยุนเซียวอธิบายออกมาอย่างเคร่งเครียด“เจี้ยนเฉิน ทวนหยวนเซียว พวกท่านกังวลมากเกินไปแล้ว แม้ว่าข้าจะยกโถงศักดิ์สิทธิ์และวิธีการฝึกฝนไป พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้ โถงศักดิ์สิทธิ์ยังอยู่ในการควบคุมของอาจารย์ ข้าแค่ควบคุมมันส่วนหนึ่งเท่านั้น วิธีการฝึกฝนยิ่งยากไปกว่านั้นอีก แม้ว่าพวกเขาจะได้มันไป พวกเขาก็ไม่สามารถใช้วิธีการฝึกฝนในเมื่อพวกเขาต้องการร่างกายที่เฉพาะเจาะจง ซึ่งการจะได้ร่างกายนั้นมาก็คือผ่านการปรับปรุงจากท่านอาจารย์ด้วยตัวเอง” โหยวเยว่พูด“พวกเขาอาจจะไม่เชื่อแบบนั้น นางฟ้าเฮายู่อาจจะยังมีชีวิตอยู่ แต่นางก็
