ก ดังนั้นนางควรจะยอมมอบให้คนอื่น” หญิงคนนั้นพูดต่อ“พอแล้ว หุบปากซะ” เจี้ยนเฉินไม่สามารถทนได้อีกต่อไปและทุบไปที่ที่วางแขนบนเก้าอี้ของเขา พลังที่มหาศาลเปลี่ยนเก้าอี้ให้กลายเป็นผุยผง เขาจ้องไปที่หญิงคนนั้นและเจียงหยาง ชิง จูริและพูดออกมาอย่างเย็นชา “อย่ามาพูดเรื่องกฎและประโยชน์ของตระกูลต่อหน้าข้า ถ้าโหยวเยว่ไม่ปรารถนาที่จะทำเองแบบนั้น ก็ไม่มีใครเอาโถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่มและวิธีการฝึกฝนของนางฟ้าเฮายู่ไปได้ ไม่เช่นนั้นข้าจะถือว่าพวกเจ้าต่อต้านข้า”“เจียงหยาง เซียงเทียน ช่างกล้านักที่พูดกับผู้อาวุโสของเจ้าแบบนี้ เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถเพิกเฉยต่อกฎและลำดับชั้นของตระกูลได้เพียงเพราะเจ้าแข็งแกร่งอย่างนั้นหรือ ? ข้าอาจจะอ่อนแอกว่าเจ้า แต่ก็ยังเป็นทวดของเจ้าอยู่ดีในลำดับตระกูล” หญิงคนนั้นพูดออกมาอย่างเคร่งเครียด และจ้องการที่จะกดดันเจี้ยนเฉินด้วยความอาวุโสของนางปากของเจี้ยนเฉินบิดเบี้ยวไปด้วยความเย้ยหยัน “เจ้าไม่มีสิทธิ์ที่จะเป็นทวดของข้า ทุกคน ตระกูลเจียงหยางไม่ต้อนรับพวกเจ้า ได้โปรดออกไปด้วย” เจี้ยนเฉินทำท่าทางและส่งให้แขกออกไป“เจ้ากล้าดียังไง เจียงหยาง เซียงเทียน? เจ้าไม่รู้หรือว่าท่านทวดจูริเป็นใคร? เขาเป็นผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลของเรา จะ จะ จะ เจ้ากล้าที่จะปฏิบัติต่อเขาแบบนี้งั้นหรือ!? เจ้าไม่มีความเคารพผู้อาวุโสของเจ้าเลย!” เซียนสวรรค์ข้าง ๆ หญิงวัยกลางคนยืนขึ้นอย่างโกรธเกรี้ยวในขณะที่นา
