เจี้ยนเฉินด้วยความอาวุโสของนางปากของเจี้ยนเฉินบิดเบี้ยวไปด้วยความเย้ยหยัน “เจ้าไม่มีสิทธิ์ที่จะเป็นทวดของข้า ทุกคน ตระกูลเจียงหยางไม่ต้อนรับพวกเจ้า ได้โปรดออกไปด้วย” เจี้ยนเฉินทำท่าทางและส่งให้แขกออกไป“เจ้ากล้าดียังไง เจียงหยาง เซียงเทียน? เจ้าไม่รู้หรือว่าท่านทวดจูริเป็นใคร? เขาเป็นผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลของเรา จะ จะ จะ เจ้ากล้าที่จะปฏิบัติต่อเขาแบบนี้งั้นหรือ!? เจ้าไม่มีความเคารพผู้อาวุโสของเจ้าเลย!” เซียนสวรรค์ข้าง ๆ หญิงวัยกลางคนยืนขึ้นอย่างโกรธเกรี้ยวในขณะที่นางตะโกนและชี้ไปที่เจี้ยนเฉินเจียงหยาง ชิง จูริไม่สามารถที่จะรักษาท่าทางปกติได้เหมือนก่อนหน้านี้ เขาเป็นผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลผู้พิทักษ์ที่ยิ่งใหญ่ สถานะของเขานั้นสูงส่ง แต่เขากลับถูกสั่งให้ออกไปจากคนที่เด็กกว่า เขาจะไปมีเกียรติอะไรเหลือถ้าเขายังยอม ? ถ้าไม่ใช่เพราะเด็กผู้เยาว์คนนี้มีฐานะที่ค่อนข้างพิเศษ เขาคงสั่งสอนทบเรียนให้กับผู้เยาว์คนนี้ไปนานแล้ว ไม่มีทางที่เขาจะทนแบบนี้“พวกเราไปกันเถอะ ! ” เจียงหยาง ชิง จูริจ้องไปที่เจียงหยาง ซู หยวนเซียว คนที่นั่งเงียบ ๆ อยู่อีกด้าน ก่อนที่จะสะบัดตัวออกไป เขาออกไปด้วยความโกรธเกรี้ยวพร้อมกับหญิงวัยกลางคนและหญิงที่ติดตามทั้งสองเจียงหยาง ซู หยวนเซียวยืนขึ้นช้าช้าหลังจากที่เจียงหยาง ชิง จูริจากไป เขาถอนหายใจยาวไปที่ท้องฟ้า เขาเต็มไปด้วยความช่วยไม่ได้“เจี้ยนเฉิน คำขอสองอย่างจากเจียงหย
