ป็น” เจี้ยนเฉินพูดหัวใจของเจียงหยาง ชิง จูริเต้นไม่เป็นจังหวะทันทีเมื่อเขาได้ยินว่าแม้แต่เซียนจักรพรรดิก็ทำอะไรโถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่มไม่ได้ เขาคิด “โถงศักดิ์สิทธิ์นั้นทรงพลังจริงจริง มันเทียบเท่าได้กับโถงศักดิ์สิทธิ์ที่โมเทียนหยุนทิ้งเอาไว้ที่เมืองทหารรับจ้าง ถ้าตระกูลได้มีการป้องกันจากโถงศักดิ์สิทธิ์นั้นแล้ว พวกเรายังจะต้องกลัวตระกูลผู้พิทักษ์อื่นและเมืองทหารรับจ้างอยู่อีกหรือ ? ” อารมณ์ของเจียงหยาง ชิง จูริพุ่งกระฉูดขึ้นมาทันที ตระกูลผู้พิทักษ์มีโถงศักดิ์สิทธิ์อยู่บ้าง แต่ไม่มีอันไหนที่ต้านการโจมตีจากเซียนจักรพรรดิได้ ถ้าพวกเขาได้ครอบครองอันที่พวกเขา ตระกูลผู้พิทักษ์เจียงหยาง สามารถเมินเฉยต่อเซียนจักรพรรดิของทวีปสัตว์เทวะและมารราคะได้ จะมีเพียงฝ่ายเดียวเท่านั้นที่เทียบเคียงกับพวกเขาได้คือเมืองทหารรับจ้างแม้แต่ในตอนนี้ เจียงหยาง ชิง จูริก็จำได้อย่างชัดเจนถึงความขัดแย้งระหว่างตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบและเมืองทหารรับจ้างเมื่อหลายหมื่นปีก่อน ตระกูลผู้พิทักษ์ส่งเซียนจักรพรรดิไปมากกว่ายี่สิบคน กลุ่มนั้นมีจำนวนมากกว่าเซียนจักรพรรดิของเมืองทหารรับจ้างหลายเท่า แต่เมืองทหารรับจ้างกลับส่งคนออกมาคนเดียว พร้อมกับโถงศักดิ์สิทธิ์ที่ทรงพลัง เขาหยุดเซียนจักรพรรดิทุกคนของตระกูลผู้พิทักษ์ได้ และสั่นคลอนไปทั่วทั้งทวีปหญิงงามวัยกลางคนที่เป็นเซียนผู้คุมกฎเริ่มพูดเมื่อเห็นว่าเจียงหยาง ชิง จูริไม่พูดอะ