วกันพร้อมกัน ที่เส้นขอบฟ้า ประกายแสงห้าสีจางจางก็ปรากฏขึ้นมา ทำให้ท้องฟ้าดูมีหลากสี มันดูสวยงามมาก“มีบางคนได้เป็นเซียนผู้คุมกฎแล้ว ในทิศทางนั้น มันน่าจะค่อนข้างใกล้กับอาณาจักรเกอซุน” เจี้ยนเฉินพึมพำ เขามองอย่างเฉยเมยมากรุยจินก็มองไปที่ทิศทางนั้นอย่างปกติก่อนที่หมดความสนใจไปเช่นกัน การเป็นเซียนผู้คุมกฎเป็นเรื่องใหญ่สำหรับคนธรรมดา แต่ไม่ใช่อะไรเลยในสายตาของเขาเจี้ยนเฉินไม่ได้สนใจเมฆสีรุ้งที่อยู่ไกลไกลมากนักเช่นกัน ถ้าเป็นเมื่อหลายปีก่อน เขาคงจะคิดปฏิบัติต่อเซียนผู้คุมกฎในฐานะจอมยุทธที่แข็งแกร่งมาก แต่ในตอนนี้พวกนั้นกก็อ่อนแอมากเหมือนมด เขาไม่สนใจในคนที่มีความแข็งแกร่งในระดับนั้นอีกแล้วเจี้ยนเฉินและรุยจินออกจากแนวภูเขาไปและกลับไปที่เมือง เขาส่งหินหยกเพลิงที่รุยจินเติมพลังลงไปแล้วให้กับไป๋เหลียนในฐานะที่เป็นสมบัติที่จะใช้ปกป้องเมืองหลังจากนั้น เจี้ยนเฉินก็เรียกเซียนผู้คุมกฎห้าที่เข้าร่วมกับทหารรับจ้างมาและพูดกับพวกเขา เจี้ยนเฉินให้พวกเขาสาบาน และบอกพวกเขาถึงผลลัพธ์จากการทรยศและอื่นอื่น จากนั้นเขาก็ไปหาตู่กูเฟิง ในตอนแรกเขาต้องการให้ตู่กูเฟิงหยุดสิ่งที่เขากำลังทำในตอนนี้ เพื่อที่เขาจะได้ทุ่มเทพลังงานทั้งหมดให้กับการฝึกฝนได้ อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินก็ทำอะไรไม่ได้ เมื่อตู่กูเฟิงชอบงานที่เขาทำอยู่ในตอนนี้มากในตอนแรกเจี้ยนเฉินต้องการให้ตู่กูเฟิงเป็นแค่คนรับใช้ แต่เขาก็ปฏิบัติต่อตู่กูเฟิงเหมื
