้ามา หลังจากที่เจียงหยาง ซู หยวนเซียวแนะนำเขาแล้ว เขาก็ยืนขึ้นทันทีและเขาก็ยิ้มอย่างกันเอง เขาพูด “เจ้าต้องเป็นเซียงเทียนแน่ เจ้าเป็นอัจฉริยะจริง ๆ ตระกูลผู้พิทักษ์ได้ความรุ่งโรจน์จากเจ้า มานั่ง มานั่ง” เจียงหยาง ชิง จูริปฏิบัตต่อเจี้ยนเฉินอย่างสุภาพ แม่ว่าเจี้ยนเฉินจะเป็นผู้เยาว์เมื่อนับตามอายุ แต่เขาก็ไม่ได้ทำตัววางมาดเจี้ยนเฉินคำนับอย่างสุภาพก่อนที่จะนั่งลงไปที่นั่งว่างข้าง ๆ โหยวเยว่ เขาถามอย่างสุภาพในขณะที่เขามองไปที่ท่าทางที่มีปัญหาของโหยวเยว่ “เยว่เอ่อเกิดอะไรขึ้นที่นี่ ? “เห็นได้ชัดว่าโหยวเยว่ผ่อนคลายลงในตอนนี้ที่เจี้ยนเฉินมาได้ทันเวลา นางดูเหมือนเจอคนที่นางสามารถพึ่งพาได้ และความกังวลมากของนางก็หายไป นางพูดกับเจี้ยนเฉิน “พวกเขาต้องการโถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่มของข้า”“อะไรนะ ! ” ท่าทางของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วหลังจากนั้น และเปลี่ยนไปเป็นย่ำแย่
พลังแห่งการมีอยู่ของเจี้ยนเฉินสามารถผ่านสิ่งกีดขวางที่เป็นแร่ทังสเตนที่แข็งแรงลงไปได้หลายร้อยเมตรใต้พื้นดิน เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงคลื่นพลังที่ยิ่งใหญ่มากที่กระเพื่อมอย่างช้า ๆ มันบริสุทธิ์มากโดยไม่มีสิ่งเจือปนเลย
“ผู้อาวุโสรุยจิน ท่านก็ต้องพบว่ามีบางอย่างซ่อนอยู่ในแนวภูเขาของสายแร่ทังสเตนนี้แน่” เจี้ยนเฉินพูดในขณะที่จ้องมองตาไม่กระพริบสายตาของรุยจินเป็นประกาย และเขาก็ตอบกลับอย่างเฉยเฉย “ข้าสัมผัสได้ มันเป็นพลังงานที่ยิ่งให
